Δούρειος Ίππος

Ιστοχώρος πολιτικής ανάλυσης και διαλόγου

Κουβαλώντας εις πέρας την αυγή του ‘21

delacroixTου Αιμίλιου Kωστόπουλου*

Στην αυγή της καινούργιας χιλιετίας, είναι δυνητικά αμέτρητες οι προκλήσεις που ανοίγονται για τον Ελληνισμό. Δεδομένου ότι το σύγχρονο ελληνικό κράτος δείχνει εμφανή σημάδια ταχείας και αμετάκλητης κατάρρευσης, επείγει να αναζητηθεί μια φόρμουλα εξόδου από την ποικιλώνυμη κρίση. Φυσικά, η ελπιδοφόρος μεταστροφή του Ελληνισμού από την άβυσσο προς την πρόοδο δεν αποτελεί στο ελάχιστο μονάχα ζήτημα τεχνικού καθαρά χαρακτήρα, άρα εδώ ο όρος φόρμουλα δεν υποδηλώνει καθόλου συνταγή σίγουρης επιτυχίας, όσο θα ήθελε να υπενθυμίσει ότι ο λόγος είναι στην Ελλάδα εκλιπών ως παράμετρος της πολιτικής σκέψης και δράσης: ο απολογισμός, για παράδειγμα, είναι μια κρίσιμη και φανερά παραγνωρισμένη πολιτική μέθοδος. Προκειμένου να συνταχθεί μια τέτοια στρατηγική ανασύνταξης των δυνάμεων που ακόμα απομένουν να ζουν και να ελπίζουν στο σώμα του Ελληνισμού, κρίνουμε ότι χρειάζεται πρώτα μία πρωτοφανής κόκκινη γραμμή. Ένα σημείο αναφοράς που θα συλλαμβάνει τις αποχρώσεις της παράδοσης, θα εμπεδώνει τα ιστορικά της προτάγματα και θα επανεκδίδει, τέλος, του λόγους του ελληνικού στίγματος. Ορμώμενοι από τους ορισμούς της γραμμής, θα αντλήσουμε κουράγιο, όπως ακριβώς οι ήρωες κουβαλούν στις πλάτες τους το νόημα της αφήγησης.

Το πιο πρόσφατο ξέσπασμα μεταφυσικής πειθαρχίας εκδηλώθηκε το ‘21. Προσπερνώντας τους θρήνους και τις ευλογίες που αναπόδραστα κατακλύζουν το δημόσιο διάλογο, ακόμα και επιστημονικό, για την Τουρκοκρατία, σημειώνουμε ότι η ιστορική πρόσληψη προϋποθέτει ιστορικά γεγονότα και, επομένως, κάθε ιστοριογραφία, εκτός από τη συνειδητά ανειλικρινή,  πραγματεύεται το παρελθόν του Ελληνισμού σεβόμενη τα σύνορα του ιστορικού γράμματος, όπως αυτό πράγματι διατυπώθηκε. Ώστε το ‘21 οι Έλληνες επαναστάτησαν εναντίον του κατακτητή, όπως μαρτυρά, εκτός από την ελληνική μνήμη, και αυτή η τουρκική. Το σουλτανικό καθεστώς υπήρξε στρατιωτική δύναμη ανάστροφα παρασιτική προς τους λαούς της οθωμανικής επικράτειας. Δεν ενδιαφέρει, επομένως, τόσο το πλήθος των λόγων που εξηγούν τον αναβρασμό και, τελικά, την ανυπακοή, ανάμεσα στους Έλληνες υπηκόους της Αυτοκρατορίας, όσο ανεπιφύλακτα συλλαμβάνεται από το σώμα της Επανάστασης το ενέργημα της εκδίωξης του αλλόθρησκου κατακτητή. Το όραμα για μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή, στο όνομα μιας χιλιοεμπεδωμένης πίστης, δεν έχει, ακόμα, εκπληρωθεί.

Η σημερινή ελληνική πολιτεία είναι μια κατ’ όνομα τέτοια. Το ελλαδικό κράτος λειτουργεί με όρους ασύμβατους ακόμα και με το πνεύμα της ελάχιστης ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Φυσικά, δεν κυβερνά τη χώρα κάποια υπόκοσμη μαφία, αλλά ένας εστεμμένος συνασπισμός μετρίων, δεσποτικά επιβεβλημένος σε υπηκόους που καταλαβαίνουν και εξασκούν μονάχα την τέχνη της δοσοληψίας. Από τη μεριά της, η πολιτική, διακομματικά διαρθρωμένη, ηγεσία της χώρας δε βρίσκεται καν εντός κοινωνικής πραγματικότητας, παρά μίλια μακριά από οποιαδήποτε ιδέα της. Ενδεικτικά υπενθυμίζεται μόνο, ότι, μέχρι, τουλάχιστον, πρόσφατα, και σε πείσμα σειράς δημοσκοπήσεων που, εξετάζοντας τη διάθεση της κοινής γνώμης απέναντι στους θεσμούς, έδιναν στο στράτευμα, επί παραδείγματι, μεγαλύτερα ποσοστά εμπιστοσύνης σε σύγκριση με τα κόμματα, οι προεδρικές δεξιώσεις παρέμεναν σταθερή πλατφόρμα θερινών παραστάσεων, στις οποίες οι δημοκρατικοί τρόποι, απαλλαγμένοι από το φόβητρο κάθετων παρεκτροπών, παρελαύνουν υγιείς και αυτάρεσκοι. Όπως, όμως, κάθε ευχή που δεν καταδέχεται το προφανές, οι συλλογικές ψευδαισθήσεις, προνόμιο ενός νεοελληνικού καθεστώτος ήδη σε νάρκωση, έχουν, πια, τελειώσει. Μπορεί παλιότερα οι τολμηροί να διέγνωσκαν ότι η δημοκρατία μας βρίσκεται με το ένα πόδι στον τάφο, εξαφανισμένη, δηλαδή, από τους δρόμους και τις γειτονιές, και με το άλλο στο λιβάνι, ημιλιπόθυμη από την ανάσα μιας κολακείας που ξέρει να κάνει το λογαριασμό καίτοι δραματικά αλλοίθωρη, ωστόσο τώρα την αποχαιρετούμε, πολυφωνικώς και επισήμως.

Οι μέρες του κράτους των Αθηνών είναι μετρημένες στα δάχτυλα. Ή θα κηδευτεί ευπρεπώς, ή θα βρυκολακιάσει για να αναμετρηθεί ματαίως με κάθε λογής κουκουλοφόρα όρνια. Προκειμένου να προκρίνουμε την πρώτη εκδοχή, πρέπει να εγκαινιαστούν ριζικές διοικητικές μεταρρυθμίσεις, ήπια προωθούμενες από τη Βουλή των Ελλήνων, κατόπιν αλλαγής της σύνθεσής της. Οποιαδήποτε εκλογική μάχη διακινδυνεύει, εν πολλοίς, το τέλος της ελληνικής κυριαρχίας στον ελλαδικό χώρο και το συνακόλουθο κατακερματισμό του δημοσίου συμφέροντος σε απάτριδες ψηφίδες. Η Ελλάδα, αρχαία ή εκχριστιανισμένη, ποτέ δε μοιράστηκε με τον κόσμο τη θνησιγένεια. Ο κοινοτισμός, υπεραιωνόβιο κύτταρο της ελληνικής ιδιοπροσωπίας, πρέπει να επανεισαχθεί καταλλήλως και η βαυαροκρατία πρέπει να εκριζωθεί συνοπτικώς και ολοκληρωτικά, αν επιδιώκουμε, χειραφέτημένοι από την Εσπερία που ραγίζει, να εξασκήσουμε ελεύθερα την ελληνική Επανάσταση κατά κράτος.

Εν όψει των καιρών, η Ελλάδα δεν έχει καθόλου ανάγκη από άλλο ένα κόμμα, όπως όλα τα κοινά καρκινώματα που την κατατρώγουν. Εν αντιθέσει, μπορεί να βοηθήσει τα μάλλα ένας πολιτικός φορέας με την πλήρη και κυριολεκτική έννοια του όρου: θα φιλοξενεί πρωτοβουλίες που προσπερνούν τα χειροκροτήματα, θα θέτει εκποδών τις ακοινώνητες ορέξεις και θα ενδιαφέρεται ειλικρινώς για την πολιτική, επειδή αγαπά την Πατρίδα. Δεν εννοούμε μια ομάδα αρκετά καλοπροαίρετη, ώστε να στρογυλλεύει τις γωνίες, όπου νομίζει ότι τις βρίσκει. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από την εξουσία, ούτε, πολύ περισσότερο, περιμένει τη μεγάλη, λαϊκή στάση… Για τούτο το λόγο στον ορίζοντα δεν είναι φρόνιμο να αξιώνουμε ρήτορες λυτρωτές, αλλά έναν κοινωνικό οργανισμό, πολιτικό μέχρι το κουκούτσι, που δε θα έχει μέλη, όπως ένα προνομιακό συνδρομητικό πρόγραμμα, αλλά αποστόλους. Δε θα σηκώνει σκάλες, όπως μηχανουργούν οι φιλόδοξοι, αλλά θα ανοίγει ορύγματα. Δε θα κατηχεί σε θέσεις, όπως θα πρόσταζε κάποιο θνησίμορφο τάγμα, αλλά θα προκρίνει συντεταγμένα τη συνεννόηση. Και θα πειθαρχεί λυσσωδώς στην τιμιότητα. Αν κάτι τέτοιο παρουσιάζεται μάλλον ομιχλώδες και παρανεννοημένο, αρκεί να προχωρήσουμε.

* Μέλος της Ομάδας Εθνικών Θεμάτων των Δημοκρατικών

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: