Δούρειος Ίππος

Ιστοχώρος πολιτικής ανάλυσης και διαλόγου

Ένα εντελώς νέο οικονομικό σύστημα. Η λύση στα αδιέξοδα του σημερινού.

Του Γαβριήλ Πανάγου*

Για να ξεφύγουμε από ένα σύστημα, το οποίο παγκοσμίως δημιουργεί προβλήματα στον εαυτό του αλλά κυρίως πολλές αδικίες στις ανθρώπινες κοινωνίες, πρέπει να προχωρήσουμε σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Βέβαια για κάτι τέτοιο θα υπάρχει αμέσως αντίδραση με απόρριψή του από τους περισσότερους ανθρώπους. Ο άνθρωπος συνηθίζει σε κάτι και νομίζει ότι δεν γίνεται διαφορετικά, του γίνεται αδιαφιλονίκητη πεποίθηση ότι δεν μπορεί ν’ αλλάξει κάτι, προσπαθεί να διορθώσει μερικά πράγματα αλλά πάντα μέσα στο κατεστημένο σύστημα, έτσι λοιπόν δικαιολογημένα λέγεται: «συνήθεια δευτέρα φύσις». Αν κάποιος τον μεσαίωνα υποστήριζε δημόσια ότι η Γη είναι σφαιρική, περιστρέφεται και δεν είναι το κέντρο του κόσμου, οι τότε σοφοί της εποχής, κυρίως θεολόγοι, ή θα τον χαρακτήριζαν ανισόρροπο ή ακόμη και αιρετικό και μπορεί να τον καταδίκαζαν σε θάνατο στην πυρά.

Με αυτά σας προετοιμάζω γι αυτά που θα προτείνω, για να μην τα απορρίψετε αμέσως αλλά απλώς να τα σκεφθείτε ουδέτερα και ίσως να βρείτε και τρόπους βελτίωσής τους, ώστε να μπορέσουν να εφαρμοστούν κάποτε μειώνοντας τις αντιδράσεις που προφανώς θα παρουσιαστούν στην αρχή.

Πρόβλημα 1: ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑ

Τα χρηματιστήρια ανεβάζουν και κατεβάζουν τις τιμές αυθαίρετα από μια παράξενη ψυχολογία και επιπλέον από μεθοδευμένες ενέργειες άγριας κερδοσκοπίας ελάχιστων εις βάρος των πολλών.

Από τη μια τα χρηματιστήρια εμπορευμάτων μπορούν και ρίχνουν τις τιμές γεωργικών προϊόντων, με αποτέλεσμα την κατάρρευση του γεωργικού εισοδήματος σε πολλές χώρες. Π.χ. από κερδοσκοπικά παιχνίδια διαφόρων ομάδων κάποιας δεκάδας ανθρώπων στις ΗΠΑ πεινάνε εκατομμύρια άνθρωποι στην Ινδία ή σε άλλες χώρες. Παρόμοια γίνονται με πρώτες ύλες από την Αφρική κι από αλλού. Κι εδώ να φανταστείτε ότι οι παίκτες τέτοιων παιχνιδιών δεν βλέπουν καν το προϊόν, το οποίο αγοράζουν και πωλούν, αγοράζουν και πωλούν μόνο χαρτιά, δικαιώματα για αγορά των προϊόντων. Δηλαδή από ένα παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας κάποιοι λίγοι θησαυρίζουν ή και χάνουν προκαλώντας πείνα σε εκατομμύρια ανυποψίαστους ανθρώπους στην άλλη άκρη της Γης.

Από την άλλη οι συναλλαγές με τις μετοχές δημιουργούν συχνά τις λεγόμενες «φούσκες», με τις οποίες κάποιοι θησαυρίζουν και άλλοι χάνουν κόπους μιας ζωής και γενικά πολλά κεφάλαια που θα μπορούσαν ν’ αξιοποιηθούν παραγωγικά για το γενικό καλό. Έτσι δημιουργείται κοινωνική αναστάτωση, τάση στην απάτη. Μπείτε στην ψυχολογία ενός χαμένου που βλέπει κάποιοι άλλοι χωρίς κόπο να κερδίζουν εις βάρος του ολόκληρες περιουσίες. Επίσης τράπεζες δημιουργούν «προϊόντα» με τεχνητά διογκωμένη αξία που πωλούνται σε όλη την υδρόγειο προκαλώντας κατάρρευση οικονομιών κρατών και μεγάλη ανεργία με επακόλουθο το αίσθημα αδικίας και αύξηση της εγκληματικότητας.

Το άριστον είναι να καταργηθούν τα χρηματιστήρια κάθε είδους. Ο καθένας που παίζει στο χρηματιστήριο κερδοσκοπεί με άγριες διαθέσεις. Υπολογίζει να κερδίσει και αδιαφορεί από πού προέρχεται το κέρδος του. Η μόνη λύση είναι να καταργηθούν τελείως τα χρηματιστήρια. Θα εξηγηθεί από πού θ’ αντλούν κεφάλαια οι εταιρείες για παραγωγικές ωφέλιμες για το γενικό καλό δραστηριότητες χωρίς να δημιουργούνται πλασματικές αξίες.

Πρόβλημα 2: ΟΙ  ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Οι τράπεζες δεσμεύουν τεράστια κεφάλαια και κερδίζουν από το εμπόριο χρήματος πολύ περισσότερα απ’ ό,τι κερδίζει το εμπόριο πραγματικών προϊόντων, είτε της βιομηχανίας, βιοτεχνίας, είτε της γεωργίας και μάλιστα εις βάρος αυτών επιβαρύνοντας το κόστος παραγωγής. Έτσι ο άνθρωπος που δεν θέλει να έχει σχέση με τράπεζες αγοράζοντας οποιοδήποτε αγαθό για τις ανάγκες της ζωής του, είτε τρόφιμο, είτε συσκευή, μηχάνημα κλπ. πληρώνει τις τράπεζες έμμεσα. Μάλιστα με τις λεγόμενες πιστωτικές κάρτες τραπεζών οι άνθρωποι παρασύρονται και κάνουν αγορές πάνω από τις δυνατότητές τους με αποτέλεσμα να υπερχρεώνονται και να πληρώνουν πολύ αυξημένους τόκους κλπ. Οι τράπεζες εκβιάζουν τα κράτη για δικά τους λάθη και απαιτούν κρατική βοήθεια, διαφορετικά καταχρώνται τα χρήματα των καταθετών, επενδυτών κλπ. δημιουργώντας κοινωνικά προβλήματα.

Η μόνη λύση κι εδώ είναι η κατάργηση των τραπεζών και η αντικατάστασή τους με διαφορετικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Το προτεινόμενο νέο σύστημα

Όλες οι δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες (Δ.Ο.Υ.) γίνονται υποκαταστήματα μιας κρατικής τράπεζας.

Τα χαρτονομίσματα και τα κέρματα καταργούνται. (Χρειάζεται βέβαια μια μελέτη για το μεταβατικό στάδιο.) Όλες οι πληρωμές και εισπράξεις από οποιονδήποτε, είτε ιδιωτών, είτε εταιρειών, είτε ατομικών επιχειρήσεων, είτε κρατικών υπηρεσιών κλπ. γίνονται με ένα ιδιαίτερο είδος κινητού ή ενσύρματου τηλεφώνου. Ο καθένας που καταθέτει χρήματα στην κρατική τράπεζα έχει τον ισόποσο λογαριασμό (κάτι σαν ταμιευτήριο), καταθέτει το μισθό του, το κεφάλαιό του, σύνταξη κλπ. οποιοδήποτε ποσόν. Οπουδήποτε μπορεί ο καθένας να μεταβιβάσει ένα ποσόν (Ευρώ) από το δικό του λογαριασμό σε άλλον με το ιδιαίτερο αυτό τηλέφωνο . Κανείς δεν θα χρειάζεται πλέον να έχει μαζί του χρήματα. Τα πάντα θα τα εισπράττει και θα τα πληρώνει μέσω αυτών των τηλεφώνων. Μάλιστα θα μπορεί να ορίζει όριο ποσού ημερησίως, μηνιαίως κλπ. που θα μπορεί να βγει από τον λογαριασμό του. Έτσι θα μπορεί να δίνει ένα τέτοιο τηλέφωνο και σε συγγενικά του πρόσωπα, παιδιά κλπ.

Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα και σε κάτι άλλο σημαντικό:

1)        Κατάργηση οποιασδήποτε φορολογίας εκτός από μία. Με κάθε πληρωμή, δηλαδή, όταν οποιαδήποτε αξία (Ευρώ) μεταβιβάζεται από έναν λογαριασμό σε άλλο, θα παρακρατείται ένα μικρό ποσοστό υπέρ του δημοσίου. Αυτό το ποσοστό θα είναι πολύ μικρότερο από το σημερινό του ΦΠΑ, γιατί θα γίνεται σε κάθε συναλλαγή και μάλιστα πάντα επί όλου του ποσού. Αυτό θέλει κάποιον υπολογισμό αλλά εγώ νομίζω ότι με τη μείωση των δαπανών του δημοσίου τομέα αφενός και με την αύξηση των οικονομικών δραστηριοτήτων αφετέρου, το ποσοστό μπορεί να είναι της τάξης του 1 ή το πολύ 2%. Μάλιστα καλό είναι να είναι ένας ακέραιος αριθμός για εύκολο υπολογισμό από όλους. Π.χ. πληρώνοντας κάποιος 100 Ευρώ, θα αφαιρούνται από τον λογαριασμό του 101 Ευρώ, το 1 Ευρώ θα είναι φόρος.  Το δημόσιο θα περιορίζεται αποκλειστικά σ’ αυτή τη φορολογία ή το πολύ και σε κάποιους δασμούς ακόμη σε εισαγόμενα είδη από ορισμένες χώρες.

2)       Οι δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες θα έχουν ως κύριο μέλημά τους δύο πράγματα: Πρώτον να συντηρείται και να δουλεύει σωστά το αναφερθέν σύστημα πληρωμών, εισπράξεων μέσω των ειδικών τηλεφώνων. Δεύτερον να συμβουλεύουν επιχειρήσεις και ιδιώτες για σκόπιμες οικονομικές δραστηριότητες χορηγώντας δάνεια άτοκα. Οι Δ.Ο.Υ. θα έχουν κάθε συμφέρον να κυκλοφορεί το χρήμα, δηλαδή να γίνονται μεταβιβάσεις αξιών σε Ευρώ, γιατί έτσι μέσω των τηλεφώνων θα εισπράττουν συνέχεια το φόρο. Άλλη δυνατότητα δεν θα υπάρχει να πληρώσει κάποιος ή να εισπράξει, γιατί το υλικό χρήμα δεν θα έχει αξία. Έτσι καταργούνται κάθε είδους λογιστήρια για θέματα φορολογίας. Καταργούνται οι φορολογικοί έλεγχοι, φορολογικές δηλώσεις. Η Δ.Ο.Υ. από φόβητρο γίνεται φίλος, από εμπόδιο ανάπτυξης γίνεται βοηθός, εγκαθιδρύεται εμπιστοσύνη μεταξύ κράτους και πολίτη. Η οικονομία της χώρας αποκτά έτσι τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης, μάλιστα μιας ανάπτυξης σε τομείς, οι οποίοι κατόπιν έρευνας ειδικών είναι ευνοϊκοί για την κοινωνία, το περιβάλλον, τον άνθρωπο. Βέβαια οι υπάλληλοι στις Δ.Ο.Υ. πρέπει να περάσουν από μια βασική αρχικά εκπαίδευση αλλά και κατά διαστήματα θα παρακολουθούν υποχρεωτικά σεμινάρια για τους τρόπους που θα βοηθούν καλύτερα στην ευημερία, την αειφόρο οικονομική οικολογική ανάπτυξη.

Προϋπόθεση, η αναμόρφωση του κράτους

1)        Οι βουλευτές να γίνουν 150 για όλη την ελληνική επικράτεια και να δικαιούνται μόνο έναν μισθό και τίποτα άλλο. Ούτε επιδόματα εκτός έδρας, ούτε αυτοκίνητα, ούτε ο,τιδήποτε άλλο πέραν των κανονικών μηνιαίων μισθών. 12 μισθοί το χρόνο, έναν κάθε μήνα. Μισθό λογικό που να είναι παράδειγμα συνετούς διαβίωσης και όχι σπατάλης.  Οι βουλευτές συχνά ρυθμίζουν μόνοι τους τις αμοιβές τους, τα προνόμιά τους κλπ. Αυτό πρέπει να ρυθμίζεται από ένα ουδέτερο οικονομικό δικαστήριο, όπως και για τους άλλους δημόσιους υπαλλήλους. Σύνταξη θα παίρνουν, όταν πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται για τους δημόσιους υπαλλήλους. Δεν θα διατηρούν πολιτικά γραφεία. Επικοινωνία με το κοινό θα γίνεται ηλεκτρονικά ή γραπτώς μέσω του κανονικού ταχυδρομείου σε διεύθυνσή τους στη βουλή ή ακόμη σε δημόσιες συγκεντρώσεις σε κλειστούς χώρους, στα πνευματικά κέντρα των δήμων της περιφέρειάς τους.

2)        Ο αριθμός των βουλευτών σε κάθε περιοχή θα είναι ανάλογος του πληθυσμού των Ελλήνων πολιτών, μονίμων κατοίκων που ζουν και εργάζονται στην εν λόγω περιοχή.

3)        Τα κόμματα δεν θα παίρνουν κρατική επιχορήγηση, γιατί δεν θα χρειάζεται. Σε κάθε εκλογές όλα τα υποψήφια κόμματα, θα έχουν ίσο χρόνο σε κρατικά κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Οι υπαίθριες συγκεντρώσεις καταργούνται, γιατί κοστίζουν και δημιουργούν απατηλές εντυπώσεις, επειδή μεταφέρονται οπαδοί (αλλά και μη οπαδοί) από την μια άκρη στην άλλη. Ούτε μεγάφωνα, ούτε γιγαντοαφίσες κλπ. αφίσες σε οποιονδήποτε χώρο. Κάθε δήμος θα διαθέτει έναν υπαίθριο χώρο, ο οποίος θα μοιράζεται εξ ίσου στα υποψήφια κόμματα που πληρούν ορισμένους όρους αξιοπρέπειας. Εκεί τα κόμματα θα μπορούν να έχουν ένα περίπτερο ενημέρωσης χωρίς μεγάφωνα για ν’ αναρτούν αφίσες των υποψηφίων της περιοχής. Ως κόμμα θα υπολογίζονται και οι ανεξάρτητοι βουλευτές, θα τους διατίθεται όμως μικρότερος χώρος αναλογικά με τις έδρες της περιοχής.

4)        Οι υποψήφιοι βουλευτές θα έχουν εσωτερικούς χώρους στην περιοχή τους στη διάθεσή τους την προεκλογική περίοδο από τους δήμους (πνευματικά κέντρα) για συγκεντρώσεις και ομιλίες. Οι δήμοι θα υποχρεούνται να παρέχουν αυτούς τους χώρους την προεκλογική περίοδο.

Αυτά, διότι σήμερα έχουμε φτάσει στο να χρειάζεται τεράστιο ποσό για να εκλεγεί κάποιος ως βουλευτής. Διάβασα σε μια εφημερίδα ότι κάποιος καθηγητής υπολόγισε το ποσόν που χρειάζεται για την εκλογή ενός βουλευτή σε μεγάλη περιφέρεια στο 1.000.000 Ευρώ. Έτσι εκλέγεται μόνο όποιος έχει την ικανότητα να λέει μεγάλα λόγια και διαθέτει μεγάλη περιουσία ή  λαμβάνει από κάποιους αρκετά χρήματα για τον προεκλογικό του αγώνα, οι οποίοι κάποιοι ζητούν μετά ανταλλάγματα.

Θα πρέπει επίσης να επινοηθεί ένα σύστημα, ώστε να μη γίνονται σπατάλες στις δαπάνες του δημοσίου τομέα και ειδικά στις προμήθειες υλικών και κλείσιμο συμφωνιών για παροχές υπηρεσιών και δημόσια έργα. Ακόμη θα πρέπει να εξασφαλιστεί να μη γίνονται χαριστικοί διορισμοί δημοσίων υπαλλήλων, ούτε αποσπάσεις που αποφασίζουν οι πολιτικοί. Μια πρόταση είναι να υπάρχει ένα σώμα ελεγκτών για τα οικονομικά του κράτους από δύο άλλες χώρες που θα επιλέγει η βουλή, με τις οποίες η Ελλάδα έχει τις μεγαλύτερες εμπορικές συναλλαγές (εισαγωγές, εξαγωγές). Και τα κράτη αυτά θα ενδιαφέρονται τα οικονομικά του κράτους, με το οποίο συναλλάσσονται, να πηγαίνουν καλά. Να υπάρχουν οικονομικά δικαστήρια για κάθε ατασθαλία. Αυτά τα δικαστήρια θα είναι ουδέτερα και οι δικαστές δεν θα ορίζονται από τους βουλευτές, ούτε από τα κόμματα, υπουργούς κλπ. αλλά  από τα πρυτανεία των νομικών και οικονομικών σχολών με σύμφωνη γνώμη των ξένων ελεγκτών.

Επίσης θα πρέπει να καταργηθεί η ασυλία των βουλευτών. Οι βουλευτές πρέπει να καταλάβουν ότι εκλέγονται για να προσφέρουν κοινωφελές έργο και για να είναι υπόδειγμα για τους πολίτες, δεν εκλέγονται ούτε για να πλουτίσουν, ούτε για να αυθαιρετούν και να μη διώκονται. Σήμερα έχουμε καταλήξει να εκλέγεται όποιος έχει την τέχνη να λέει προεκλογικά μεγάλα λόγια, να δίνει υποσχέσεις και μετά να βρίσκει δικαιολογίες για την αθέτηση των υποσχέσεών του κι επιπλέον να εμπλέκεται σε ύποπτες συναλλαγές. Όταν κάποτε ξεσπάσει το σκάνδαλο, αν ξεσπάσει, οι βουλευτές προστατεύονται πίσω από την ασυλία. Επίσης να καταργηθούν τα λεγόμενα άσυλα και η κατάληψη δημοσίων ιδρυμάτων, σχολών, πανεπιστημίων, υπουργείων κλπ. Γιατί συνήθως γίνονται καταστροφές (ένα ηλίθιο, ανώφελο κόστος για όλους) και επιπλέον επικρατεί τρομοκρατία και καταργείται η ελευθερία. Οι διδάσκοντες φοβούνται να εκφραστούν ελεύθερα.

Το νέο οικονομικό σύστημα που προτείνεται θα λύσει πολλά προβλήματα που δημιουργεί το σημερινό. Πλούτος δημιουργείται, όταν το κεφάλαιο επεξεργαστεί με έξυπνες σκέψεις. Οι σκέψεις όμως πρέπει να κατευθύνονται και για τη διανομή του πλούτου μέσω της συνεργασίας. Στον οικονομικό τομέα είναι απαραίτητη η έντιμη συνεργασία μέσα στην κοινωνία, διαφορετικά δημιουργούνται κρίσεις. Ελευθερία δεν είναι χαρακτηριστικό του οικονομικού τομέα της κοινωνίας, γιατί γίνεται ασυδοσία. Ελευθερία πρέπει να χαρακτηρίζει τον πνευματικό τομέα: φιλοσοφία, τέχνες – γράμματα, θρησκεία, εκπαίδευση κλπ. συναφή, ενώ απέναντι στους θεσμούς, στους νόμους, πρέπει να εφαρμόζεται η ισότητα. Πάντως πρέπει οπωσδήποτε να προχωρήσουμε σε κάτι νέο, γιατί το οικονομικό σύστημα που ισχύει σήμερα έχει πρόβλημα, ευνοεί την ανέντιμη συνεργασία κάποιων λίγων εις βάρος των πολλών και θα δημιουργεί συνέχεια κρίσεις, κοινωνικές αδικίες και θα είναι πάντα εμπόδιο σε μια αειφόρο οικολογική ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη. Ας σκεφθούμε ότι όλοι ταξιδεύουμε πάνω στο διαστημόπλοιο Γη. Όταν κάποιοι θέλουν ν’ απομονώνονται και να ενεργούν κρυφά εις βάρος των υπολοίπων, αυτό οδηγεί στην απάτη, σε κάτι εγκληματικό, και αργά ή γρήγορα θα έχει επιπτώσεις και στους ίδιους.

Όλα αυτά μπορούν ν’ αποτελέσουν το μεταβατικό στάδιο μιας  ανώτερης κοινωνίας, όπως της κοινωνίας Supernova που οραματίζομαι στο μυθιστόρημά μου: ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ (ένα παγκόσμιο σενάριο), Εκδόσεις: Ελεύθερο πνεύμα, 2004.

*Σύμβουλος οικολογίας, συγγραφέας

Advertisements

3 responses to “Ένα εντελώς νέο οικονομικό σύστημα. Η λύση στα αδιέξοδα του σημερινού.

  1. θ.Γ. Μαΐου 2, 2010 στο 3:35 μμ

    πρέπει το κάθε κατάστημα, υπηρεσία κλπ να συνδέσει την ταμειακή μηχανή online με την εφορία, ώστε για κάθε αγοροπωλησία να ενημερώνεται η εφορία επιτόπου. Τέτοιο σύστημα υπάρχει, και επειδή έχω ζήσει διαδοχικά σε Ιρλανδία, Ολλανδία, Γερμανία, Εσθονία, στις τελευταίες τρεις χώρες στο κάθε, μα στο κάθε κατάστημα και υπηρεσία, υπάρχει card reader συνδεδεμένο στην ταμειακή μηχανή όπου μπορεί ο πελάτης να πληρώνει με την κάρτα τραπέζης, και το ποσό να αφαιρείται επί τόπου από τον λογαριασμό του (δηλαδή αν δεν θέλει κάποιος, δεν χρησιμοποιεί ποτέ χρήματα ). Το ίδιο σύστημα που ενημερώνει την τράπεζα, μπορεί κάλλιστα να ενημερώνει και την εφορία.

  2. Όθων Ιακωβίδης Μαΐου 6, 2010 στο 3:56 μμ

    Συντάσσομαι απόλυτα με τον προβληματισμό για την εξεύρεση ενός τρόπου που θα βγάλει την κοινωνία από το (θανατηφόρο) κυνήγι της άκρατης κατανάλωσης, στο οποίο μας έχουν σπρώξει πολύ έξυπνα οι επιτήδιοι (παγκόσμιοι)χρηματοεξουσιαστές και βρίσκω τη σκέψη για ένα νέο σύστημα δοσοληψιών, ενδιαφέρουσα.

  3. Pingback: Ένα εντελώς νέο οικονομικό σύστημα. Η λύση στα αδιέξοδα του σημερινού. « Τόνοι και Πνεύματα ….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: