Δούρειος Ίππος

Ιστοχώρος πολιτικής ανάλυσης και διαλόγου

Η νέα εκδοχή του σοσιαλισμού

Του Όθωνα Ιακωβίδη

Ο σοσιαλισμός, ως πολιτική κοσμοθεωρία, βρήκε, τελευταίως στην Ελλάδα, μία νέα έκφανση.

Ο Πρόεδρος της Διεθνούς του Σοσιαλισμού, κ. Γιώργος Παπανδρέου, αφού προβληματίσθηκε επίπονα, όλα αυτά τα χρόνια, για την μερική αποτυχία τού «δημοκρατικού σοσιαλισμού» και τη παταγώδη αποτυχία τού «υπαρκτού σοσιαλισμού», παρουσιάζει στη διεθνή πολιτική σκέψη, αλλά και πρακτική, την εντελώς νέα εκδοχή της εφαρμογής (από τα σοσιαλιστικά κόμματα) τού «ανύπαρκτου σοσιαλισμού».

Το νέο αυτό μοντέλο, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα , όπου ο κ. Γιώργος Παπανδρέου έχει εκλεγεί πρωθυπουργός, παρουσιάζοντας  στην ψηφοφόρο κοινωνία το σοσιαλιστικό του πρόγραμμα και εκτελώντας το άκρως αντίθετό του νεοφιλελεύθερο  μοντέλο, επαιρόμενος για την αξιοπιστία του, που την αναφέρει με υπερηφάνεια σε κάθε του δημόσια εμφάνιση.

Αν το πολιτικό αυτό υβρίδιο πετύχει, μεταξύ των άλλων αναστατώσεων που θα προκαλέσει στο διεθνή πολιτικό χάρτη, μπορεί να φέρει  μιλιούνια  τουρίστες στην Ελλάδα, που θα έρχονται για να ιδούν από κοντά και να διαπιστώσουν τη λειτουργία τού θαύματος, συντελώντας έτσι στη συντόμευση της εξόδου μας από το οικονομικό αδιέξοδο.

Για να πετύχει, λοιπόν, αυτό το νέο μοντέλο, πρέπει, έχουμε υποχρέωση ως Έλληνες, να το υποστηρίξουμε με νύχια και με δόντια, διότι μας συμφέρει.

Έτσι, με αυτό το πνεύμα:

  • Δεν πρέπει να αμφισβητούμε την αξιοπιστία του ηγέτη (ΓΑΠ) που, προκειμένου να ηγηθεί της προσπάθειας σωτηρίας της χώρας (δηλαδή να είναι αυτός Πρωθυπουργός και το κόμμα του Κυβέρνηση), θυσίασε την ίδια του την ιδεολογία (τον σοσιαλισμό). Μία ιδεολογία, για την πίστη της οποίας, αυτός και οι ομοϊδεάτες του (σημερινοί βουλευτές και υπουργοί) ανάλωσαν εκατοντάδες χιλιάδων ώρες ομιλιών τους και εκατοντάδες χιλιάδων Ευρώ (που λείπουν τώρα από το Ταμείο) για να πείσουν τον Ελληνικό λαό να εναποθέσει τις ελπίδες του στο Σοσιαλιστικό πρόγραμμα του σοσιαλιστικού τους κόμματος, πράγμα που το πέτυχαν αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, αφού κυβέρνησαν τα μισά, περίπου, χρόνια αυτής.
  • Δεν πρέπει, επίσης,  να αμφισβητούμε την ικανότητα των σοσιαλιστών υπουργών, υφυπουργών, Γραμματέων, Βουλευτών, Διοικητών οργανισμών, κ.α, να εκτελέσουν επιτυχώς ένα άκρως «νεοφιλελεύθερο» οικονομικό πρόγραμμα, ενώ αυτό  είναι εντελώς αντίθετο με αυτά που έχουν στο μυαλό τους ως γνώση και ως «πιστεύω». Επί πλέον, δεν πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε ως «κυβέρνηση ανδρεικέλων», επειδή εκτελούν πολιτικές και πράξεις που οι ίδιοι καταγγέλλουν ως εκ διαμέτρου αντίθετες με τα πιστεύω τους, και δεν πρέπει να μας περάσει από τη σκέψη ότι αυτό το κάνουν, μόνο και μόνο για να κάθονται στις καρέκλες της κυβερνητικής εξουσίας (σκεπτόμενοι ότι  αυτό αποτελεί το μόνο στόχο της πολιτικής ύπαρξής τους).
  • Δεν πρέπει, (όσοι γίναμε σοσιαλιστές μετά τα πολλά που ακούσαμε από τους παραπάνω ταγούς μας) να αμφισβητήσουμε τον Παπανδρέου και το Σοσιαλιστικό μας κίνημα. Ούτε τον σοσιαλισμό (γενικώς) δεν πρέπει να αμφισβητήσουμε, ακόμη κι αν ο αρχηγός μας, όχι μόνο δεν τον υπερασπίσθηκε πολεμώντας τον αντίπαλό του (τον φιλελευθερισμό), αλλά τον αποδέχεται  (αφού τον εφαρμόζει) σαν το μόνο δρόμο σωτηρίας.
  • Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε τι είναι, ή τι ήτανε και τι προσέφερε ο σοσιαλισμός στην Ελληνική κοινωνία, διότι μπορεί να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι , εδώ, στην Ελλάδα, το μόνο που πρόσφερε ο σοσιαλισμός κατά τη μεταπολίτευση, ήτανε η ονομασία του (το brand name) του στο «σοσιαλιστικό κίνημα». Μία ταμπέλα που μάζεψε κόσμο στο μαγαζί, για να παίρνει ο μάγειρας τον «χρυσό σκούφο» του Πρωθυπουργού, σερβίροντας «δήθεν» σοσιαλισμό, όλα αυτά τα χρόνια, ενώ η μόνη φιλοδοξία ήταν η απόκτηση ή η παραμονή στην κυβερνητική εξουσία. Δεν κάνει ούτε και να σκεφτόμαστε τέτοια πράγματα. Είναι προσβλητικά για τη νοημοσύνη μας.
  • Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε ότι αυτός ο σοσιαλισμός (η Ελληνική εκδοχή του) μόνο στη δημιουργία της «πτώχευσης» συνεισέφερε, (ανταγωνιζόμενος με όλες του τις δυνάμεις τον άλλο συνδιαχειριστή της πτώχευσης, την επάρατη φιλελεύθερη «Δεξιά») όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης, ενώ στην αντιμετώπιση της «πτώχευσης», είναι παντελώς ανίκανος να προσφέρει λύση, όπως  ομολογείται από τον αρχηγό του «σοσιαλιστικού κινήματος» (και πρόεδρο του Ευρωπαϊκού σοσιαλιστιού κόμματος!!!), με την  υιοθέτηση των γνωστών «μέτρων ανάκαμψης της οικονομίας».

Με τις προτροπές αυτές, να ευχηθούμε μακροημέρευση, στο Πανελλήνιο  Κίνημα τού ανύπαρκτου σοσιαλισμού (πρώην ΠΑΣΟΚ), στον νεο-εμφανιζόμενο «ανύπαρκτο σοσιαλισμό» και στον εμπνευστή του, πρωθυπουργό μας. Να μη ξεχνάμε δε, ότι χωρίς αυτόν, η Ελλάδα δεν θα είχε πρωθυπουργό (και υπουργούς) για να τη «σώσουν» !!

Αλήθεια, τι θα λέγαμε, σαν χριστιανοί, για τον Ιερώνυμο και σύμπασα την Ιερά Σύνοδο, αν, προκειμένου να σώσουν την «Εκκλησία της Ελλάδος» από οποιαδήποτε απειλή, επέβαλαν σε όλη την Ελληνική επικράτεια, το Ισλαμικό δόγμα, τη μπούργκα, το φερετζέ, και όλα τα σχετικά αξεσουάρ, ενώ οι ίδιοι, ενδεδυμένοι τη στολή τού μουφτή, συζητούσαν με αποστομωτική πειστικότητα στα δημόσια φόρα, επαιρόμενοι για τη Χριστιανική τους πίστη;

Advertisements

One response to “Η νέα εκδοχή του σοσιαλισμού

  1. Παναγιώτης Μοροζίνης Αύγουστος 21, 2010 στο 5:23 μμ

    Ωραία και αρκετά αριστοφανικά τα λές ή μάλλον τα γράφεις φίλε Οθωνα.
    Εύχομαι να διατηρήσεις το χιούμορ σου και τις δύσκολες ημέρες που έρχονται.
    Εμείς οι Ελληνες, μολονότι δεν έχουμε αντίστοιχη λέξη με την αγγλική, διαθέτουμε μίαν άλλη που, όταν την χρησιμοποιούμε, σπάει κόκκαλα.
    Την σάτιρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: