Δούρειος Ίππος

Ιστοχώρος πολιτικής ανάλυσης και διαλόγου

Monthly Archives: Δεκέμβριος 2011

The Predator Sate. Μία ανάγνωση του βιβλίου του James K. Galbraith

Γράφει ο Μανόλης Μαυροζαχαράκης*

Το τέλος μιας θεωρίας

Στις δύσκολες και δυσερμήνευτες εποχές που περνάμε,  χρειάζονται σαφείς και εμπνευσμένες  αναλύσεις  για να  κινητοποιηθούν  οι προοδευτικές συνειδήσεις και οι αντίστοιχες δυνάμεις που υποτίθεται ότι θα δώσουν διέξοδο στην κρίση. Μία τέτοια ανάλυση προσφέρει  ο Αμερικανός οικονομολόγος James K. Galbraith στο βιβλίο του   «The Predator State: How Conservatives Abandoned the Free Market and Why Liberals Should Too»   (Το αρπαχτικό  κράτος. Πως οι συντηρητικοί απεμπόλησαν την ελεύθερη αγορά και γιατί πρέπει να ακολουθήσει η κεντροαριστερά;). Πολύ συνοπτικά το σαφές μήνυμα που εκπέμπει ο συγγραφέας στο βιβλίο του είναι ότι οι θεωρίες περί  ευέλικτων  μισθών , περί μονεταρισμού και περί ,ελεύθερης λειτουργίας των δυνάμεων της παγκόσμιας  αγοράς ανήκουν όλες μαζί στην αποβάθρα της ιστορίας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Ta τρία Α ως αίτιες της κρίσης: Ανισότητα, Ανισσόροπη κατανομή δύναμης, Αρρύθμιστες αγορές

Του Μανώλη Μαυροζαχαράκη

Κατι νέο γεννιέται

 Τον τελευταίο καιρό φαίνεται να ανδρώνεται διεθνώς ένα  νέο και ελπιδοφόρο κίνημα που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ,  με το σαφές σύνθημα « καταλάβετε την Wall Street».

Το κίνημα αυτό αντιστέκεται στην δύναμη των  τραπεζών και των χρηματοπιστωτικών αγορών και το επίκεντρο της κριτικής και της διαμαρτυρίας του, δεν  εστιάζεται στη  δημοσιονομική διαρρύθμιση, στην διάσωση των τραπεζών ή στο εθνικό χρέος, αλλά είναι  πολύ πιο θεμελιώδες και αφορά το  ζήτημα της διανομής του πλούτου. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα φαντάσματα του εκσυγχρονισμού και οι σύγχρονες εκβολές τους.

Του Σωκράτη Αργύρη,

«Κάθε νέα τάξη η οποία τίθεται στη θέση μιας άλλης που κυριαρχούσε πριν από αυτήν, είναι αναγκασμένη, ήδη για να διεκπεραιώσει το σκοπό της, να παραθέσει το συμφέρον της ως το κοινό συμφέρον όλων των μελών της κοινωνίας, δηλαδή με ιδεατή έκφραση: να αποδώσει στις σκέψεις της τη μορφή της γενικότητας, να την παραθέσει ως την μοναδική έλλογη, γενικά ισχύουσα.» (Κ. Μαρξ, Φ. Ένγκελς -Γερμανική Ιδεολογία)

 Όψιμα κάποιοι θιασώτες του «αποτυχημένου  εκσυγχρονισμού», φαίνεται να γοητεύτηκαν και από την “σοσιαλιστική” εκδοχή του ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Δεν πρόκειται για μια απλή προσχώρηση στο λεγόμενο ρεύμα του εξισωτικού ελευθερισμού (libertarianism) ο οποίος απορρίπτει  την έντονη παρεμβατικότητα του κράτους για να επιβάλει δημόσια κάποιες επιλογές, διότι  κάτι τέτοιο θα αντίβαινε στις αρχές της υποκειμενικής ελευθερίας και του αυτοκαθορισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: