Δούρειος Ίππος

Ιστοχώρος πολιτικής ανάλυσης και διαλόγου

Category Archives: Αναλύσεις

Η Αναπροσαρμογή θα είναι βίαιη

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Ο κύκλος των οικονομικών αναλυτών που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα θα αποφύγει την δημοσιονομική κατάρρευση περιορίζεται ήδη στους ενδιαφερόμενους Ευρωπαίους ιθύνοντες (Τρισέ,Ρέν κλπ.), που ανησυχούν μήπως η πτώχευση της χώρας συμπαρασύρει το ευρωπαϊκό οικονομικό οικοδόμημα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Η Ελλάδα σε γεωστρατηγικό κενό

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Δύο είναι οι συνθήκες που διατήρησαν μέχρι σήμερα ενεργό το γεωστρατηγικό ενδιαφέρον των ΗΠΑ και της Δύσης γενικώτερα για την Ελλάδα: α) ο φόβος  της ρωσσικής γεωπολιτικής επέκτασης προς την Μεσόγειο και β) η στρατηγική ασφάλεια του Ισραήλ.Αυτοί οι δύο παράγοντες προϋπέθεταν, κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, την ακεραιότητα αφ’ενός, τον πλήρη έλεγχο αφ’ετέρου του Ελληνικού κράτους από το ΝΑΤΟ. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα αδιέξοδα της Νεο-Οθωμανικής Φαντασίωσης

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Σε προηγούμενο άρθρο μου (www.doureios.gr και www.antibaro.gr , 9 Νοεμβρίου 2009, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΝΕΟ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ) είχα  υποστηρίξει ότι βασική επιδίωξη της Τουρκίας είναι η προώθηση της ηγεμονίας της ή έστω της συμμετοχής της σε πολλαπλά ταυτοχρόνως επίπεδα.  ΄Εγραφα για την « νεο-οθωμανική φαντασίωση της ΄Αγκυρας, που προβλέπει την επέκταση της κυριαρχίας της στην περιοχή από τον Ατλαντικό μέχρι την Δυτική Κίνα. Στην μεν Ευρώπη, η Τουρκία θέλει να  εισέλθει ηγετικά, με την αυτοπεποίθηση της αυξανόμενης δημογραφίας της,και ως εκφραστής και υπερασπιστής των ευρωμουσουλμανικών κοινοτήτων. Στην δε Ασία ως ηγέτις του αραβικού κόσμου και του Ισλάμ. Γι’αυτό και επέλεξε την προσέγγιση με το Ιράν και την ανοιχτή σύγκρουση με το Ισραήλ, ώστε να καταλάβει την θέση του ηγεμόνα του παγκόσμιου χαλιφάτου». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η προετοιμασία της μικρασιατικής καταστροφής

Του Γιώργου Κοντογιώργη*

Η μικρασιατική καταστροφή έχει επικρατήσει να ερμηνεύεται ως ένα αυτοτελές επεισόδιο της νεοελληνικής ιστορίας, σημαντικό οπωσδήποτε, αφού σημάδεψε το τέλος του μικρασιατικού ελληνισμού. Γι αυτό και οι ερμηνείες της επικεντρώνονται στις ευθύνες των πολιτικών και στρατιωτικών πρωταγωνιστών που διαχειρίσθηκαν την υπόθεση, στο εφικτό και στο σκόπιμο του εγχειρήματος, στην αξιολόγησή του υπό το πρίσμα της πολιτικής των Δυνάμεων (ως ιμπεριαλιστικό/αποικιακό) ή της αρχής των εθνοτήτων κλπ.

Σε ό,τι με αφορά θα υποστηρίξω πως οι ρίζες της μικρασιατικής καταστροφής ανάγονται στις σταθερές που δημιουργήθηκαν από τις απαρχές της συγκρότησης του νεοελληνικού κράτους, ενώ οι ιδεολογικές και πραγματολογικές της προεκτάσεις, δεσπόζουν και σήμερα, στην πολιτική και διανοητική ζωή του τόπου. Θα επιχειρήσω να καταδείξω ότι η μικρασιατική καταστροφή υπήρξε το αποτέλεσμα του τρόπου της απελευθέρωσης και, κατ’επέκταση, της συγκρότησης του νεοελληνικού κράτους υπό το πρίσμα πραγματικοτήτων που δεν προσιδίαζαν στα ποιοτικά χαρακτηριστικά και τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας της εποχής. Γεγονός που έμελλε αναπόφευκτα να το μεταβάλει από κράτος, διαχειριστή της ελευθερίας της ελληνικής κοινωνίας, σε κράτος νομέα του εθνικού συμφέροντος, δηλαδή σε κράτος πολιτικής κατοχής. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

H κρίση της ειρήνης και οι ρίζες του πολέμου. Το ερμηνευτικό έλλειμμα της νεοτερικότητας

Του Γιώργου  Κοντογιώργη*

Όλες οι θεωρίες του πολέμου και της ειρήνης λαμβάνουν ως δεδομένη την κρατοκεντρική συγκρότηση της ανθρωπότητας. Με τον όρο κρατοκεντρισμός ορίζουμε την προσέγγιση του συνόλου κοσμοσυστήματος ως του αθροίσματος των κοινωνιών που συνυπάρχουν στον πλανήτη γη. Εκτιμάται δηλαδή ότι η δομή αυτή του κοσμοσυστήματος είναι οριστική, έτσι ήταν ανέκαθεν και, επομένως, θα είναι ανεξέλικτη και στο μέλλον. Απόρροια του γεγονότος αυτού είναι και η επιλογή της νεοτερικής επιστήμης να μη συνδέει το ζήτημα του πολέμου και της ειρήνης με το είδος και, κατ’επέκταση, με την τυπολογία των κοινωνιών παρά μόνο με τη μορφολογία των πολιτευμάτων που απαντώνται στην εποχή μας.

Εντούτοις, το ερώτημα της εξελιξιμότητας ή μη της κρατοκεντρική δομής το κόσμου παραμένει ανοιχτό, όπως ακριβώς και οι φάσεις του ενγένει κοσμοσυστήματος, καθώς από αυτές εξαρτάται το αντικείμενο του πολέμου ή το κοινωνικό πλαίσιο της ειρήνης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πόσο θα κρατήσει η ύφεση;

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Οι γνωστοί τρόποι εξόδου από την ύφεση δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην Ελληνική περίπτωση

Σε προηγούμενα άρθρα μου κατά την περασμένη εικοσαετία1 είχα προβλέψει, βάσει της κοινής οικονομικής λογικής, την αναπόφευκτη δημοσιονομική κατάρρευση της χώρας. Επίσης είχα εγκαίρως προβλέψει και μάλιστα προειδοποιήσει για την φούσκα του χρηματιστηρίου έναν χρόνο πριν αυτή εκραγεί, κερδίζοντας ειρωνικά σχόλια και τον τιμητικό τίτλο της «Κασσάνδρας».Πιο πρόσφατα υποστήριξα ότι η ύφεση της Ελληνικής οικονομίας θα είναι μακροπρόθεσμη και θα συνοδευτεί από κοινωνική και πολιτική αποσταθεροποίηση, ίσως δε θα έχει επιπτώσεις στα εθνικά θέματα. Αυτήν την φορά ήρθε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και με έκθεσή του διέψευσε όσους αυτο-εφησυχάζονταν με την βεβαιότητα ότι “η ύφεση θα κρατήσει δύο-τρία χρόνια” . Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κύπρος, Κεμάλ και Κεκτημένο

Του Αιμίλιου Κωστόπουλου*

Αμφίβολα αποφασιστική στάση επέδειξε η Κυπριακή Δημοκρατία κατά τις διαπραγματεύσεις για τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, κατορθώνοντας και προτιμώντας να ασκήσει το λεγόμενο μικρό βέτο, δηλαδή να παγώσει ακόμα περισσότερα κεφάλαια στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας.

Αναρωτιέται κανείς αν κάτι στις ευρωτουρκικές πολιτικές σχέσεις μπορεί να γλιτώσει τελικά την κατάψυξη. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Άρθρο του Μελέτη Μελετόπουλου στην Ελευθεροτυπία- «Χρεοκοπία και Πολιτικό Σύστημα»

Αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία, http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=118335

Η δραματική διολίσθηση της ελληνικής οικονομίας προς τη χρεοκοπία και την υπαγωγή της σε κάποια μορφή διεθνούς οικονομικού ελέγχου έχει δυστυχώς τεκμηριωθεί.

Υπαίτιες όμως δεν είναι μόνον τα διαδοχικά οικονομικά επιτελεία, που επέδειξαν αδυναμία σύλληψης και ορθής ανάλυσης των προβλημάτων, ολιγωρία, έλλειψη φαντασίας, απουσία σχεδιασμού. Υπαίτια είναι σε τελευταία ανάλυση και οι ίδιες οι δομές του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Να γίνουμε Ευρώπη?

*Του Δημήτρη Ζιαμπάρα

Αυτό μας προτρέπουν πολλοί διανοούμενοί μας. Εννοώντας να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας, την νοοτροπία μας, να «εκσυγχρονιστούμε». Πρέπει λοιπόν να ορίσουμε την Ευρωπαϊκότητα, ώστε να μπορούμε να κρίνουμε πότε ένας λαός είναι ευρωπαϊκός. Αν προσπαθήσουμε να αναλύσουμε την έννοια της Ευρωπαϊκότητας από μόνη της θα μπλέξουμε σε ατέλειωτες ιστορικές συζητήσεις. Ας προσπαθήσουμε καταρχήν να ορίσουμε αρνητικά την Ευρωπαϊκότητα, σε αντιδιαστολή με άλλες κυρίαρχες πολιτιστικές έννοιες, όπως η Αμερικανικότητα και η Ισλαμικότητα, αντλώντας κυρίως από την βιωματική μας εμπειρία. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ

ottoman_empireΤου Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Σε επίσκεψή του στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου,ο ευρωδιαπραγματευτής της Τουρκίας Ε.Μπαγίς,σύμφωνα με τον ημερήσιο τύπο(6-11-09),επεσήμανε τον ιδιαίτερο ρόλο της Τουρκίας ως πηγής εμπνεύσεως όχι μόνον για τους μουσουλμάνους,αλλά και για τους πληθυσμούς χωρών όπως η Ινδία,η Κίνα και τα αφρικανικά κράτη(!). Στοιχειοθετείται έτσι πλήρως η νεο-οθωμανική φαντασίωση της ΄Αγκυρας, που προβλέπει την επέκταση της κυριαρχίας της στην περιοχή από τον Ατλαντικό μέχρι την Δυτική Κίνα. Στην μεν Ευρώπη, η Τουρκία θέλει να  εισέλθει ηγετικά, με την αυτοπεποίθηση της αυξανόμενης δημογραφίας της,και ως εκφραστής και υπερασπιστής των ευρωμουσουλμανικών κοινοτήτων. Στην δε Ασία ως ηγέτις του αραβικού κόσμου και του Ισλάμ.Γι’αυτό και επέλεξε την προσέγγιση με το Ιράν και την ανοιχτή σύγκρουση με το Ισραήλ,ώστε να καταλάβει την θέση του ηγεμόνα του παγκόσμιου χαλιφάτου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το μείζον πρόβλημα του πολιτικού συστήματος

Του Δημοσθένη Κυριαζή*

Αποτελεί γενικής παραδοχής γεγονός ότι το πολίτευμα  της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, του κοινοβουλευτισμού, στη Χώρας μας  βρίσκεται σε κρίση. Βασικό χαρακτηριστικό της κρίσης είναι η υποβάθμιση της ευθύνης και ειλικρίνειας και η γιγάντωση της ιδιοτέλειας και ανειλικρίνειας των πολιτικών αλλά και των πολιτών.

Η ταύτιση της δημόσιας και ατομικής ζωής που υπήρχε στους πολίτες της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, δεν υπάρχει πια. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών σήμερα ενδιαφέρεται μόνο για την ατομική ζωή του, και αδιαφορεί για τη δημόσια, η οποία  διαμορφώνεται και ελέγχεται από τους εκπροσώπους των πολιτών, που υποτίθεται ότι επιλέγονται ελεύθερα από τους πολίτες. Στην πράξη όμως αυτή η επιλογή δεν είναι ελεύθερη αλλά είναι έντονα χειραγωγημένη από τους πολύ λίγους που κατά βάθος ασκούν την εξουσία. Αυτοί οι λίγοι είναι, εκείνοι που ελέγχουν τα ΜΜΕ και την οικονομία της Χώρας και ένα μικρό ποσοστό των αντιπροσώπων. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ 476 μ.Χ.

ottoman_empire1Tου Γ.Παπασιδέρη

Το 476 το Δυτικό Ρωμαϊκό Κράτος κατέρρευσε από τις βαρβαρικές εισβολές. Επί αιώνες στα σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας συνωστίζονταν ασιατικά βαρβαρικά φύλα,τα οποία απωθούσαν οι ρωμαϊκές λεγεώνες. Ήδη είχε αρχίσει η σταδιακή ειρηνική διείσδυση βαρβαρικών πληθυσμών,οι οποίοι εισέρχονταν στην Αυτοκρατορία ως λαθρομετανάστες ή μισθοφόροι. Τελικώς,οι πιο πολεμοχαρείς βάρβαροι κατέλυσαν και τυπικά την ρωμαϊκή κρατική οντότητα και η Δυτική Ευρώπη βίωσε χίλια χρόνια σκότους.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ποιες νόμιμες διεκδικήσεις μπορεί να αντιτάξει η Ελλάδα στον τουρκικό αναθεωρητισμό

sophia1Άρθρο του Μελέτη Μελετόπουλου, προέδρου των Δημοκρατικών στην Ελευθεροτυπία

Η Ελλάδα, μέλος του ευρωπαϊκού κόσμου, οφείλει να σέβεται τη διεθνή νομιμότητα και τις διακρατικές συμφωνίες και συμβάσεις, να υποστηρίζει την αρχή της καλής γειτονίας και της ειρηνικής συμβίωσης.

Ταυτόχρονα, οφείλει να προασπίζει μέχρι κεραίας την εθνική της κυριαρχία. Αυτή είναι η στάση ενός σύγχρονου κυρίαρχου κράτους.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα ζωτικά θέματα εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας θα κρίνουν την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου

Η νοτιοανατολική Ευρώπη περί το 1340

Η νοτιοανατολική Ευρώπη περί το 1340

*Του Μελέτη Μελετόπουλου

Επειδή τα γεωπολιτικά δεδομένα παραμένουν διαχρονικά αμετάβλητα, το μόνιμο πρόβλημα της Ελλάδας από την εποχή του Ομήρου είναι η θέση της. Που την καθιστά ευάλωτη σε εξωτερικές πιέσεις από τα τέσσαρα σημεία του ορίζοντα. Επομένως, το βασικό ζήτημα στην Ελλάδα είναι η συνεχής αντίσταση και ικανότητα αντιμετώπισης, με πολιτικά ή στρατιωτικά μέσα, των εισβολών, επεκτατισμών, αμφισβητήσεων που προέρχονται από γειτονικούς λαούς. Αποτέλεσμα: οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις κρίνονται πρωτίστως από τα εθνικά θέματα, δηλαδή την ικανότητα της εκάστοτε Ελληνικής ηγεσίας να προασπίσει την εθνική ανεξαρτησία.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ένας σύντομος απολογισμός της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής

*Του Δημήτριου-Ανδρέα  Νεζερίτη

Την δεκαετία του ’70, ο τότε Πρωθυπουργός Κ.Κ., ερωτώμενος για την κατάσταση στην Ελλάδα, συνήθιζε να απαντά  «Έξω πάμε καλά». Σήμερα δεν έχουμε ούτε αυτή τη παρηγοριά.

Και είναι πραγματικά εντυπωσιακό το γεγονός ότι, παρόλο που οι μεγάλες επιλογές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής δεν αμφισβητούνται πια από την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού πολιτικού κόσμου, η ομοψυχία αυτή δεν μεθερμηνεύεται σε ενιαία δράση για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη προώθηση των ελληνικών συμφερόντων. Αντίθετα, είναι εντυπωσιακό πόσο λίγο δεκτικοί είναι οι τρίτοι στα επιχειρήματα για το δίκαιο πολλών ελληνικών θέσεων, τις φορές που αυτά προβάλλονται. Δεν έχουμε παρά να κάνουμε ένα σύντομο απολογισμό. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

H «πατρική διδασκαλία» του Χ. ΓΙΑΝΝΑΡΑ

eu-turkeyΤου Σπύρου Κουτρούλη*

Με δυο επιφυλλίδες, που δημοσιεύθηκαν στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» στις 30.8.2009 και στις 6.9.2009, ο καθηγητής Χ. Γιανναράς προβάλλει ως μοναδική λύση για τον νέο-ελληνισμό, την υποταγή στον νέο-οθωμανισμό.

Σε ένα λόγο πλήρη αντιφάσεων και λογικών αδιεξόδων, που άλλοτε επιτίθεται στα μειωμένα πατριωτικά αντανακλαστικά της ελληνικής εκπαίδευσης και στις αδυναμίες των ελληνικών ένοπλων δυνάμεων και άλλοτε κατηγορεί τους «εθνικιστές κοραϊκούς που συγκροτούν το σημερινό πολιτικό σύστημα » καταλήγει στο παράδοξο συμπέρασμα : « Η Δύση διεκδικεί τη συνέχεια του αρχαιοελληνικού κληροδοτήματος, η Τουρκία τη συνέχεια του Βυζαντίου. Η υπαγωγή του σημερινού Ελλαδισμού υπό την οθωμανική επιρροή με παράλληλη τη μετοχή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα ήταν ίσως η τελευταία ευκαιρία να επανέλθει, με ενεργό μετοχή, στο ιστορικό γίγνεσθαι ο Ελληνισμός».

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου και η ρωσική παρουσία στα Βαλκάνια

* Του Φάνη Μαλκίδη

Το ιστορικό πλαίσιο

Μπορεί στο παρελθόν τα Βαλκάνια να είχαν μεγάλη σημασία για τη Ρωσία ή/και την ΕΣΣΔ, όμως ποτέ αυτή η σημασία δεν είχε το ειδικό βάρος, τη μεγάλη γεωστρατηγική αξία, όσο σήμερα. Η παρουσία της Ρωσίας στα Βαλκάνια ξεκινά με το συμβολισμό περισσότερο, παρά με την ουσία που εμπεριέχουν τα «Ορλωφικά», συνεχίζεται με την κρίσιμη Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, η οποία ανέδειξε τις οικονομικές παραμέτρους αυτής της παρουσίας, και κορυφώνεται με τις παρεμβάσεις της ΕΣΣΔ το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, σε μία σειρά από κράτη της βαλκανικής περιοχής (Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία, Βουλγαρία). Μάλιστα, αυτές οι παρεμβάσεις απέκτησαν ιδιαίτερη σημασία και αξία, αφού η περιοχή αποτέλεσε τον κύριο βραχίονα της ψυχροπολεμικής πολιτικής της ΕΣΣΔ, σε σχέση, πολλές φορές, και με την Ελλάδα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Μερικές αλήθειες για το Κυπριακό

*Του Μελέτη Μελετόπουλου

images1.Η διαιωνιζόμενη εδώ και τριανταέξι χρόνια συζήτηση για την επίλυση του Κυπριακού εμπεριέχει μία θεμελιώδη αντίφαση: η Ελληνική (Ελληνοκυπριακή-Ελλαδική) πλευρά επιδιώκει «δίκαιη και βιώσιμη λύση», εξυπονοώντας την επιστροφή στην προ του 1974 κατάσταση. Αυτή όμως η επιθυμία αγνοεί το τετελεσμένο της τουρκικής εισβολής και κατοχής, και το εξ αυτού γεγονός ότι η Τουρκία αποκλείεται να επιστρέψει με διαπραγματεύσεις όσα κατέλαβε διά των όπλων. Εκτός αν της προσφερθούν περισσότερα από αυτά που έχει σήμερα, δηλαδή αν της προσφερθεί ο έλεγχος ή συν-έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου, όπως εμμέσως προέβλεπε το Σχέδιο Ανάν. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

H Eλλάδα, η Τουρκία και το Ανατολικό Ζήτημα

sofia3

Η Τουρκία παραμένει στην κορυφή της ειδησεογραφίας, με τις αδιάκοπες κινήσεις αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας στο Αιγαίο. Η ατμόσφαιρα στο Αιγαίο ηλεκτρίζεται καθημερινά από τις δεκάδες υπερπτήσεις τουρκικών αεροπλάνων πάνω από ελληνικό εθνικό χώρο, ενώ ήδη ξεκίνησε η ερευνητική αποστολή τουρκικού πλοίου που ψάχνει για πετρέλαιο σε περιοχές της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας. Την ίδια ώρα ένας από τους πλέον έγκυρους Έλληνες ανταποκριτές στις ΗΠΑ αποκαλύπτει «πράγματα και θαύματα» που περιέχονται σε απόρρητο έγγραφο, το οποίο πιστοποιεί την μεγάλη αλλαγή στην σχέση ΗΠΑ – Ελλάδας, με τις ευλογίες μεγαλο-οικονομικών παραγόντων οι οποίοι εμπλέκονται με τους αγωγού γαιανθράκων, μεταξύ των οποίων και ο Τζωρτζ Σόρος, όπως αποκαλύπτει χωρίς περιστροφές η Ελευθεροτυπία.

Σε αυτό το κλίμα, η ανάλυση που ακολουθεί παραμένει επίκαιρη, θέτοντας τα κεντρικά στρατηγικά ερωτήματα της σχέσης της Ελλάδας με την Τουρκία και αναπτύσσοντας τεκμηριωμένο προβληματισμό για το ποια θα πρέπει να είναι η τοποθέτηση της Ελλάδας στις μεγάλες γεωπολιτικές εξελίξεις της εποχής.

____________________________________________

Του Μελέτη Μελετόπουλου *

Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Μπάρακ Χουσεϊν Ομπάμα στην Τουρκία στις αρχές του 2009 και οι δηλώσεις του στο τουρκικό κοινοβούλιο τροφοδότησαν μία σειρά γεωπολιτικών υποθέσεων. Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι η Αμερικανική εξωτερική πολιτική προσανατολίζεται στον τερματισμό του ατυχούς δεκαετούς Πολέμου των Πολιτισμών. Και σκοπεύει, προκειμένου να το επιτύχει, να πραγματοποιήσει την προσέγγιση με το Ισλάμ όχι μόνον με την άφθαρτη προσωπικότητα ενός νέου προέδρου με θρυλούμενες μουσουλμανικές καταβολές και αραβικό όνομα, αλλά και με την βοήθεια μίας ισχυρής μουσουλμανικής μεν αλλά συμμάχου της Δύσης χώρας, δηλαδή της Τουρκίας. Η Τουρκία, εν ολίγοις, καλείται από τις ΗΠΑ να λειτουργήσει ως μηχανισμός πρόσβασης της αμερικανικής πολιτικής στον αραβομουσουλμανικό κόσμο.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το μεγάλο δίλημμα του ελληνικού πολιτικού συστήματος

ελληνικά τανκς στο πεδίοΤου Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Η συνεχής, κλιμακούμενη και ήδη εκτός ορίων τουρκική στρατιωτική πίεση στο Αιγαίο θέτει στο πολιτικό σύστημα της χώρας το εξής σοβαρό και αναπότρεπτο δίλημμα: ένοπλη άμυνα στην επόμενη πιθανή τουρκική όχι πια αμφισβήτηση αλλά καταπάτηση της Ελληνικής εθνικής κυριαρχίας ή παραχώρηση εθνικού εδάφους, αέρα ή θάλασσας με «νομικά» επενδεδυμένο τρόπο, που θα αποτελεί πολύ απλά συγκεκαλυμμένη ή και απροκάλυπτη εθνική μειοδοσία.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Ψηφιακή Δημοκρατία στην Κοινωνία της Πληροφορίας

Democracy_by_BenHeine* Του Δημοσθένη Κυριαζή

Τι είναι το πολίτευμα της δημοκρατίας και ποιες οι διαφορές του από το σημερινό πολίτευμα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας;

Η λέξη δημοκρατία, που υπάρχει στις γλώσσες όλων των λαών του κόσμου, είναι Ελληνική. Προέρχεται από τη σύζευξη των λέξεων Δ ή μ ο ς και Κ ρ ά τ ο ς. Δήμος στην Αρχαία Ελλάδα ονομάζονταν το σύνολο των πολιτών, ενώ πολίτες ονομάζονταν το υποσύνολο των κατοίκων μίας πολιτείας που είχαν το δικαίωμα ψήφου· που είχαν το δικαίωμα συμμετοχής στις γενικές συνελεύσεις του λαού. Αυτές οι γενικές συνελεύσεις στην Πολιτεία των Αθηναίων ονομάζονταν Εκκλησίες του Δήμου. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: