Δούρειος Ίππος

Ιστοχώρος πολιτικής ανάλυσης και διαλόγου

Category Archives: Ελληνική Οικονομία

ΠΕΡΙ ΑΣΤΕΓΩΝ

του Μανόλη Μαυροζαχαράκη,

Η διαρκούσα  λιτότητα στην Ελλάδα δεν συνδέεται μόνο με την γενική πτώση του βιοτικού επιπέδου, την ραγδαία αύξηση της φτώχειας και την περιχαράκωση του κοινωνικού κράτους εν γένει. Το χειρότερο επιφαινόμενο της κρίσης είναι ότι       αυξάνει όλο και περισσότερο ο αριθμός των ανθρώπων που περιθωριοποιούνται εντελώς και εξοστρακίζονται από κάθε κοινωνικό δίκτυο. Σύμφωνα λοιπόν με πρόσφατες εκτιμήσεις  τουλάχιστον 20.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι ως άμεσο αποτέλεσμα της κρίσης . Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Η πολιτική σημασία των εκλογών στην Γαλλία. Η ελπίδα για ένα θετικό αποτέλεσμα

Του Μανόλη Μαυροζαχαράκη*,

To θετικό αποτέλεσμα που πέτυχαν την περασμένη βδομάδα οι σοσιαλιστές του Φρανσουά Ολάντ  στον  πρώτο γύρο των Γαλλικών  προεδρικών εκλογών είναι ένα θετικό μήνυμα για την Ελλάδα. Όλοι ευελπιστούμε το μήνυμα αυτό να επιβεβαιωθεί και την  προσεχή Κυριακή στην τελική αναμέτρηση. Άλλωστε  η Γαλλία είναι η δεύτερη οικονομική δύναμη της Ευρωζώνης και ένα στρατηγικό κέντρο αποφάσεων για όλα τα τεκταινόμενα στην Γηραιά Ήπειρο και λειτουργεί διαχρονικά  σαν σύμμαχος της Ελλάδος και σαν αντίβαρο της Γερμανίας. Η  ένταξη μας στην ΕΟΚ και στην Ευρωζώνη, η διεθνής διευθέτηση εθνικών απειλών και  η αντιμετώπιση της τρέχουσας οικονομικής κρίσης, έτυχαν της στήριξης των γαλλικών  κυβερνήσεων. Εάν ο Ολάντ  αναλάβει τελικά την διακυβέρνηση της Γαλλίας, η πολιτική  της κ. Mέρκελ πιθανότατα θα συναντήσει ένα σοβαρό αντίπαλο δέος για ζητήματα στρατηγικής  διαχείρισης της ελληνικής και ευρωπαϊκής  κρίσης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα φαντάσματα του εκσυγχρονισμού και οι σύγχρονες εκβολές τους.

Του Σωκράτη Αργύρη,

«Κάθε νέα τάξη η οποία τίθεται στη θέση μιας άλλης που κυριαρχούσε πριν από αυτήν, είναι αναγκασμένη, ήδη για να διεκπεραιώσει το σκοπό της, να παραθέσει το συμφέρον της ως το κοινό συμφέρον όλων των μελών της κοινωνίας, δηλαδή με ιδεατή έκφραση: να αποδώσει στις σκέψεις της τη μορφή της γενικότητας, να την παραθέσει ως την μοναδική έλλογη, γενικά ισχύουσα.» (Κ. Μαρξ, Φ. Ένγκελς -Γερμανική Ιδεολογία)

 Όψιμα κάποιοι θιασώτες του «αποτυχημένου  εκσυγχρονισμού», φαίνεται να γοητεύτηκαν και από την “σοσιαλιστική” εκδοχή του ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Δεν πρόκειται για μια απλή προσχώρηση στο λεγόμενο ρεύμα του εξισωτικού ελευθερισμού (libertarianism) ο οποίος απορρίπτει  την έντονη παρεμβατικότητα του κράτους για να επιβάλει δημόσια κάποιες επιλογές, διότι  κάτι τέτοιο θα αντίβαινε στις αρχές της υποκειμενικής ελευθερίας και του αυτοκαθορισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο εχθρός του λαού

Γράφει ο Mελέτης Η. Μελετόπουλος*

Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε προφανή δυσαρμονία με το λαϊκό αίσθημα. Η εμπιστοσύνη της κοινωνίας προς τα κόμματα έχει καταρρεύσει. Το κοινωνικό συμβόλαιο διαρρηγνύεται βίαια.

Η  κυβέρνηση, αφού κατέκτησε την εξουσία με ένα πελώριο ψεύδος («λεφτά υπάρχουν»), έχει στραφεί με μανία εναντίον της κοινωνίας, την οποία κατακρεουργεί  προκειμένου να περισώσει τα ολιγαρχικά της προνόμια. Η άγρια φορολογική επιδρομή, που αναιρεί την ίδια την έννοια της μικρομεσαίας ιδιοκτησίας, είναι το υποκατάστατο της περικοπής δαπανών. Η τρόϊκα δεν ζήτησε φορολογική εξόντωση των μικρών και μεσαίων στρωμάτων, των επιχειρήσεων και των ιδιωτών, η κυβέρνηση την επέλεξε, αρνούμενη να προβεί σε οιαδήποτε σοβαρή περικοπή δαπανών. Αλλά περικοπή δαπανών σημαίνει κλείσιμο των κομματικών εκτροφείων των ΔΕΚΟ, μείωση των υπέρογκων απολαυών των χρυσοκάνθαρων δημοσίων υπαλλήλων, κλείσιμο κάποιων από τα 25(!) πανεπιστήμια όπου βολεύθηκαν οι φίλοι των κομμάτων εξουσίας (και της ψευδοανανεωτικής αριστεράς), σημαίνει περικοπή της κρατικής επιχορήγησης στα κόμματα, κατάργηση των προνομίων της ολιγαρχίας και φυσικά είσπραξη του φόρου από μεγαλοσχήμονες διαπλεκόμενους ολιγάρχες,  φίλους των πολιτικών της Μεταπολίτευσης.  Όχι μόνον αυτά δεν έγιναν, αλλά σύμφωνα με την τελευταίας έκθεση της Τραπέζης Ελλάδος, το τελευταίο εξάμηνο η κυβέρνηση αύξησε τις δαπάνες και προσέλαβε 24.000 δημοσίους υπαλλήλους(!).

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το Ραβδί της Κίρκης

Του Μελέτη Μελετόπουλου*

Ο υπουργός Οικονομίας, ως καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, θα γνωρίζει ασφαλώς ότι η εφαρμογή κάθε νόμου προϋποθέτει ένα ελάχιστο όριο κοινωνικής αποδοχής ή έστω ανοχής (στην νομική ορολογία την opinio necessitatis). Το Μεσοπρόθεσμο δεν μπορεί να υλοποιηθεί γιατί κατακρεουργεί όλες ανεξαιρέτως τις κοινωνικές τάξεις και επαγγελματικές κατηγορίες: τα κατώτερα και τα μεσαία στρώματα, τους μικροϊδιοκτήτες και τους μεγαλοϊδιοκτήτες, τους μισθωτούς αλλά και τους εισοδηματίες, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες αλλά και τους μεγάλους επενδυτές.

Η «εισφορά αλληλεγγύης»  και οι νέοι συντελεστές φορολόγησης, η μείωση του αφορολόγητου ορίου στα 8.000 ευρώ με αποτέλεσμα την επιβάρυνση των μισθωτών με φόρο ίσο έως το ήμισυ ενός μισθού, η μείωση του αφορολόγητου ορίου ακίνητης περιουσίας στα 200.000 ευρώ (έτσι  θα πρέπει να πληρώσει τεράστιο φόρο ένας άνεργος κληρονόμος κατοικίας ή ένας μισθωτός ιδιοκτήτης με στεγαστικό), το τέλος επιτηδεύματος στους ελεύθερους επαγγελματίες, η φορολόγηση βάσει των στοιχείων του προηγούμενου οικονομικού έτους (δηλαδή ο κατεστραμμένος εφέτος επιχειρηματίας ή ο απολυμένος εφέτος μισθωτός θα κληθούν να πληρώσουν φόρο για το εισόδημα που…είχαν και που δεν έχουν πλέον) αποτελούν παρανοϊκά μέτρα που δεν υπάρχει καμμία περίπτωση να γίνουν αποδεκτά χωρίς μαζικά φαινόμενα ανυπακοής ή και αυτοδικίας.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Γιατί πενθούν οι Γερμανοί; Φέρετρα και νεκροθάφτες Το Der Spiegel να δείχνει το ευρώ να κηδεύεται με την ελληνική σημαία, αλλά δεν δείχνει τα κόκκινα, μαύρα και κίτρινα ρούχα που φορούν οι νεκροθάφτες…

Του Γεώργιου Π. Μαλούχου*,

Αναδημοσίευση από το ΒΗΜΑ, http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=407021

Αν η άσεμνη στάση της Αφροδίτης της Μήλου ήταν μια κακογουστιά αντάξια μόνον της ποιότητας των εμπνευστών της, το σημερινό εξώφυλλο του συστημικού γερμανικού περιοδικού Der Spiegel αποτελεί μια αισχρότητα αποκαλυπτική των προθέσεων και των βαθύτερων στόχων της ηγεμονικής Γερμανίας όχι μόνον για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Συναίνεση ναι, αλλά σε ποια βάση?

Του Σπύρου Μπαζίνα, 

Μια ματιά στην ιστορία μας είναι αρκετή για να διαπιστώσουμε ότι ο διχασμός για μας είναι μόνιμο φαινόμενο. Η συμφωνία, η συναίνεση, δεν είναι εύκολη υπόθεση, ίσως γιατί δεν είμαστε ένας λαός αλλά πολλοί λαοί που τους ένωσε (η, κατ’ άλλους, τους χώρισε!) ο ελληνικός πολιτισμός και η ορθοδοξία. Όσο τα κοινά μας στοιχεία αδυνατίζουν, όπως τα τελευταία 150 χρόνια, ο διχασμός παίρνει απελπιστικές διαστάσεις (με την «αφιλοκερδή» βέβαια βοήθεια και των «μεγάλων συμμάχων» μας). Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Ευρώπη. Τα κοινά στοιχεία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (π.χ. το ρωμαϊκό δίκαιο, ο ελληνικός πολιτισμός και ο χριστιανισμός) έχουν ατονήσει. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπάθησε να αντικαταστήσει τις κοινές αξίες με κοινά οικονομικά κυρίως συμφέροντα, αλλά είναι προφανές ότι οι διαφωνίες σε βασικά θέματα αυξάνουν. Έτσι, η κρίση δεν είναι ούτε απλά ελληνική ούτε απλά οικονομική, αλλά είναι ευρωπαϊκή (και παγκόσμια) και βαθύτατα πολιτική και πολιτισμική. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΨΗΦΙΖΩ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Του Γιώργου Σπανουδάκη,

ΨΗΦΙΖΩ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

www.elegr.gr – (Διεθνής συνάντηση:  Νομική σχολή παν. Αθηνών, 6-8 Μαΐου 2011)

Θέματα που απαιτούν λύσεις στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που οφείλουμε να εκθέσουμε παίρνοντας τα κατάλληλα δραστικά μέτρα, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι δεν θα ανεχτούμε την ανήθικη και κατάφωρη οικονομική αδικία σε βάρος της χώρας μας, που υπονομεύει και το μέλλον της Ε.Ε.

Τι συμβαίνει με το δημόσιο χρέος των χωρών στην Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.

Ενδεικτικά: Υπάρχει και στο διαδίκτυο ο κατάλογος με τα χρέη όλων των χωρών της γης.

Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.
ΟΙ ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 94% του ΑΕΠ της.

Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.
Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Η χρεωκοπία της Ελλάδας και η έλευση του μηχανισμού της Τρόϊκας οδήγησαν αναγκαστικά σε αποκάλυψη πληθώρας στατιστικών στοιχείων σχετικά με το εύρος,την δομή και την ποιότητα του δημόσιου τομέα.Σήμερα διαθέτουμε πληρέστερη εικόνα,και επομένως μπορούμε να εξαγάγουμε ασφαλέστερα συμπεράσματα.

Ένα βασικό συμπέρασμα είναι ότι η δομή της πολιτικής,της οικονομίας, της κοινωνίας και συνολικά του κράτους της Μεταπολίτευσης παρουσιάζει τεράστιες ομοιότητες με το σοβιετικό μοντέλο,και μάλιστα αυτό της ύστερης περιόδου του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Αναπροσαρμογή θα είναι βίαιη

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Ο κύκλος των οικονομικών αναλυτών που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα θα αποφύγει την δημοσιονομική κατάρρευση περιορίζεται ήδη στους ενδιαφερόμενους Ευρωπαίους ιθύνοντες (Τρισέ,Ρέν κλπ.), που ανησυχούν μήπως η πτώχευση της χώρας συμπαρασύρει το ευρωπαϊκό οικονομικό οικοδόμημα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η νέα εκδοχή του σοσιαλισμού

Του Όθωνα Ιακωβίδη

Ο σοσιαλισμός, ως πολιτική κοσμοθεωρία, βρήκε, τελευταίως στην Ελλάδα, μία νέα έκφανση.

Ο Πρόεδρος της Διεθνούς του Σοσιαλισμού, κ. Γιώργος Παπανδρέου, αφού προβληματίσθηκε επίπονα, όλα αυτά τα χρόνια, για την μερική αποτυχία τού «δημοκρατικού σοσιαλισμού» και τη παταγώδη αποτυχία τού «υπαρκτού σοσιαλισμού», παρουσιάζει στη διεθνή πολιτική σκέψη, αλλά και πρακτική, την εντελώς νέα εκδοχή της εφαρμογής (από τα σοσιαλιστικά κόμματα) τού «ανύπαρκτου σοσιαλισμού». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ένα εντελώς νέο οικονομικό σύστημα. Η λύση στα αδιέξοδα του σημερινού.

Του Γαβριήλ Πανάγου*

Για να ξεφύγουμε από ένα σύστημα, το οποίο παγκοσμίως δημιουργεί προβλήματα στον εαυτό του αλλά κυρίως πολλές αδικίες στις ανθρώπινες κοινωνίες, πρέπει να προχωρήσουμε σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Βέβαια για κάτι τέτοιο θα υπάρχει αμέσως αντίδραση με απόρριψή του από τους περισσότερους ανθρώπους. Ο άνθρωπος συνηθίζει σε κάτι και νομίζει ότι δεν γίνεται διαφορετικά, του γίνεται αδιαφιλονίκητη πεποίθηση ότι δεν μπορεί ν’ αλλάξει κάτι, προσπαθεί να διορθώσει μερικά πράγματα αλλά πάντα μέσα στο κατεστημένο σύστημα, έτσι λοιπόν δικαιολογημένα λέγεται: «συνήθεια δευτέρα φύσις». Αν κάποιος τον μεσαίωνα υποστήριζε δημόσια ότι η Γη είναι σφαιρική, περιστρέφεται και δεν είναι το κέντρο του κόσμου, οι τότε σοφοί της εποχής, κυρίως θεολόγοι, ή θα τον χαρακτήριζαν ανισόρροπο ή ακόμη και αιρετικό και μπορεί να τον καταδίκαζαν σε θάνατο στην πυρά.

Με αυτά σας προετοιμάζω γι αυτά που θα προτείνω, για να μην τα απορρίψετε αμέσως αλλά απλώς να τα σκεφθείτε ουδέτερα και ίσως να βρείτε και τρόπους βελτίωσής τους, ώστε να μπορέσουν να εφαρμοστούν κάποτε μειώνοντας τις αντιδράσεις που προφανώς θα παρουσιαστούν στην αρχή. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πόσο θα κρατήσει η ύφεση;

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Οι γνωστοί τρόποι εξόδου από την ύφεση δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην Ελληνική περίπτωση

Σε προηγούμενα άρθρα μου κατά την περασμένη εικοσαετία1 είχα προβλέψει, βάσει της κοινής οικονομικής λογικής, την αναπόφευκτη δημοσιονομική κατάρρευση της χώρας. Επίσης είχα εγκαίρως προβλέψει και μάλιστα προειδοποιήσει για την φούσκα του χρηματιστηρίου έναν χρόνο πριν αυτή εκραγεί, κερδίζοντας ειρωνικά σχόλια και τον τιμητικό τίτλο της «Κασσάνδρας».Πιο πρόσφατα υποστήριξα ότι η ύφεση της Ελληνικής οικονομίας θα είναι μακροπρόθεσμη και θα συνοδευτεί από κοινωνική και πολιτική αποσταθεροποίηση, ίσως δε θα έχει επιπτώσεις στα εθνικά θέματα. Αυτήν την φορά ήρθε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και με έκθεσή του διέψευσε όσους αυτο-εφησυχάζονταν με την βεβαιότητα ότι “η ύφεση θα κρατήσει δύο-τρία χρόνια” . Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ Η ΠΕΡΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ-ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Συγχωνεύσεις οργανισμών, κατάργηση προκλητικών προνομίων και παγκοσμίως πρωτότυπων επιδομάτων,αναστολή διορισμών στο δημόσιο κλπ. είναι μεν απαραίτητα μέτρα για την δημοσιονομική σωτηρία της χώρας.Αλλά δεν πρόκειται να αποδώσουν μεσοπρόθεσμα,ούτε να γίνουν αποδεκτά χωρίς κοινωνική έκρηξη και πολιτική αποσταθεροποίηση, εάν δεν εφαρμοστούν αναλογικά σε προνομιούχους και μη.Ξεκινώντας ασφαλώς από τους πρώτους. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

«Εμείς, έχουμε σχέδιο. Λεφτά υπάρχουν…»

Του Όθωνα Ιακωβίδη

Ο τίτλος, αποτέλεσε το κυρίαρχο σύνθημα με το οποίο το ΠΑΣΟΚ (υπό τον ΓΑΠ) κατατρόπωσε τηην (υπό τον ΚΚ) ΝΔ στις τελευταίες (προ 4μήνου) εκλογές και  έχει πλέον αναπτυχθεί πλήρως, ως εφαρμοσμένη πολιτική επιλογή, (διότι δεν μπορώ να πιστέψω ότι αποτελούσε ποταπό ψέμμα για την υφαρπαγή της εξουσίας, από έναν εξαπατημένο λαό/ψηφοφόρο).

Το σχέδιο που, όπως θυμόμαστε όλοι, δεν αποκάλυπτε τότε κανένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, (φοβούμενο , ίσως, μην του το υποκλέψει ο αντίπαλος) έχει ήδη αναπτυχθεί σε όλο του το μεγαλείο:

Η οικονομική διαχείριση του Ελληνικού πλούτου, αφού δρομολογήθηκε από το ΠΑΣΟΚ ακριβώς επάνω στις γραμμές που τράβηξε η ΝΔ (και αποδοκιμάστηκαν περίτρανα, από τον ψηφοφόρο/λαό) παραδόθηκε πανηγυρικά, στα χέρια των δανειστών μας («οι αγορές»). Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Άρθρο του Μελέτη Μελετόπουλου στην Ελευθεροτυπία- «Χρεοκοπία και Πολιτικό Σύστημα»

Αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία, http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=118335

Η δραματική διολίσθηση της ελληνικής οικονομίας προς τη χρεοκοπία και την υπαγωγή της σε κάποια μορφή διεθνούς οικονομικού ελέγχου έχει δυστυχώς τεκμηριωθεί.

Υπαίτιες όμως δεν είναι μόνον τα διαδοχικά οικονομικά επιτελεία, που επέδειξαν αδυναμία σύλληψης και ορθής ανάλυσης των προβλημάτων, ολιγωρία, έλλειψη φαντασίας, απουσία σχεδιασμού. Υπαίτια είναι σε τελευταία ανάλυση και οι ίδιες οι δομές του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το πραγματικό δίλημμα για την οικονομία: Λιτότητα ή δραστική περικοπή της δημοσιονομικής σπατάλης;

emptyp*Του Μελέτη Μελετόπουλου

Στο προεκλογικό debate ετέθη στον ελληνικό λαό εκ μέρους μεν του Κ. Καραμανλή η ζοφερή προοπτική της λιτότητας και των αυστηρών μέτρων ως αντίδοτο στην οικονομική κρίση, από δε τον Γ. Παπανδρέου η προοπτική της συνέχισης του υπερκαταναλωτισμού, «με δάνειο αν χρειαστεί».

Και οι μεν «υπεύθυνες» εξαγγελίες Καραμανλή είναι αυτόχρημα άκυρες, διότι ο πρώην πρωθυπουργός είχε στην διάθεσή του μία ολόκληρη πενταετία για να ανασυγκροτήσει την οικονομία, αλλά αδράνησε. Οι δε αισιόδοξες εξαγγελίες Παπανδρέου ήδη εξατμίζονται εν μέσω δημοσιονομικής κατάρρευσης, διότι τα δανεικά αναγκαστικά θα τροφοδοτήσουν τις πληρωμές συντάξεων και μισθών του δημοσίου και άλλες επείγουσες ανάγκες, αμφίβολο δε είναι αν θα αποφευχθεί τελικώς η ολοκληρωτική χρεωκοπία.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Παράνομη μετανάστευση, το πρόβλημα είναι πρωτίστως ελληνικό

illegal-immigration-invasion1Του Βασίλη Τσέκου*

Ο αριθμός των λαθρομεταναστών που εισέρχονται στην Ελλάδα – και δι’ αυτής στην Ε.Ε. – παρουσιάζει ραγδαία αύξηση τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα για τη χώρα, κυρίως σε ότι αφορά την συνοχή της κοινωνίας και την εσωτερική και εξωτερική της ασφάλεια.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας και η λύση του

%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1*Του Όθωνα Ιακωβίδη

Φυσικό είναι κάποια διαμάντια πληροφόρησης να χάνονται μέσα στην άμμο και τον ορυμαγδό των πληροφοριών που βγαίνουν στην επιφάνεια της δημοσιότητας κάθε ώρα της κάθε μέρας, μετά και από το πέρασμά τους από το κόσκινο των συμφερόντων που το κάθε ΜΜΕ υπηρετεί ή υποστηρίζει.

Έτσι, ενώ πολλά έχουν γραφεί για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας και τις εκδοχές της λύσης του, δύο βαρυσήμαντες τοποθετήσεις ούτε ακούσθηκαν, ούτε γράφηκαν, ούτε συζητήθηκαν από τους επαγγελματίες συζητητές των τηλεπαραθύρων οι οποίοι, έχοντας εξασφαλίσει (από πού;) την αποκλειστική χρήση του βήματος της Αγοράς, αγορεύουν καθημερινώς «κατά το δοκούν» (τους). Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα καλά της κρίσης

1231887784QrOx44Του Μ. Αμάραντου

Η δημοσιονομική κατάρρευση, η διαδικασία ντόμινο που έχει ήδη αρχίσει με τις ακάλυπτες επιταγές, η κάθετη πτώση του τουρισμού που έχει ξαναδώσει στις ελληνικές παραλίες την εικόνα που είχαν την δεκαετία του ’60, θορυβεί τους πάντες. ΄Ολοι βλέπουν να επέρχεται πτώση του βιοτικού επιπέδου, αδυναμία του κράτους να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος κλπ. Εγώ αντιθέτως, υποστηρίζω ότι όλα αυτά αποτελούν μία θαυμάσια ευκαιρία ριζικής αναθεώρησης της οικονομικής μας ζωής.

Η τερατώδης τουριστική έκρηξη, που άρχισε την δεκαετία του ’60, κορυφώθηκε με τις θορυβούσες και μολύνουσες τα πάντα ορδές μπατιροτουριστών την δεκαετία του ’70, συνεχίστηκε την δεκαετία του ’80 και άρχισε να φθίνει την δεκαετία του ’90, υπήρξε εξαιρετικά αλλοιωτική πολλών πραγμάτων. Αποξένωσε τον Έλληνα από την μακραίωνη και περίτεχνη οικονομική του παράδοση και τον μεταμόρφωσε από παραγωγό σε προαγωγό της παράδοσής του.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ηθική ηγεσία ως πηγή αξίας για την επιχείρηση

ethical businessΤου Κωνσταντίνου Ζιάβρα*

Σε περιόδους κρίσεων, όπως αυτή βιώνουμε σήμερα, γίνεται επιτακτικότερη από ποτέ, η ανάγκη επαναπροσδιορισμού των αξιών που καθοδηγούν τις ενέργειες των ηγετών των επιχειρήσεων. Αυτές οι αξίες είναι που θα τους βοηθήσουν να απαντήσουν αποτελεσματικά στις προκλήσεις ενός ραγδαία μεταβαλλόμενου επιχειρηματικού περιβάλλοντος.

Από τους επιχειρηματικούς ηγέτες απαιτείται, πλέον, να ικανοποιούν έναν αριθμό διαφορετικών απαιτήσεων και προσδοκιών. Αφενός, θα πρέπει να επιδείξουν μια ικανότητα επίτευξης σταθερών θετικών οικονομικών αποτελεσμάτων σε μια περίοδο ύφεσης, και αφετέρου, αυτό να επιτευχθεί μέσα σε ένα ηθικό πλαίσιο που να εγγυάται τη σταθερότητα της επιχείρησης και την κοινωνική και ηθική αποδοχή της.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: