Δούρειος Ίππος

Ιστοχώρος πολιτικής ανάλυσης και διαλόγου

Category Archives: Εξωτερική Πολιτική

ΨΗΦΙΖΩ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Του Γιώργου Σπανουδάκη,

ΨΗΦΙΖΩ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

www.elegr.gr – (Διεθνής συνάντηση:  Νομική σχολή παν. Αθηνών, 6-8 Μαΐου 2011)

Θέματα που απαιτούν λύσεις στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που οφείλουμε να εκθέσουμε παίρνοντας τα κατάλληλα δραστικά μέτρα, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι δεν θα ανεχτούμε την ανήθικη και κατάφωρη οικονομική αδικία σε βάρος της χώρας μας, που υπονομεύει και το μέλλον της Ε.Ε.

Τι συμβαίνει με το δημόσιο χρέος των χωρών στην Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.

Ενδεικτικά: Υπάρχει και στο διαδίκτυο ο κατάλογος με τα χρέη όλων των χωρών της γης.

Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.
ΟΙ ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 94% του ΑΕΠ της.

Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.
Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

ΓΙΓΑΝΤΟΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΒΙΑΘΑΝ

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Η πυρηνική τραγωδία στην Ιαπωνία οδηγεί άμεσα σε αναθεώρηση ή και αναστολή της παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, υπό την πίεση της τρομοκρατημένης κοινής γνώμης. Η απελευθερωμένη ραδιενέργεια είναι ένας αόρατος δολοφόνος χωρίς σύνορα.

Ο πολιτισμός επιστρέφει λοιπόν προσώρας στο πετρέλαιο και κυρίως στο φυσικό αέριο. Οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας δεν έχουν ακόμα επαρκώς αναπτυχθεί ώστε να υποκαταστήσουν τις συμβατικές (και ρυπογόνες) . Η δε ανάπτυξή τους απαιτεί ακόμα χρόνο.

Υπ’αυτές τις συνθήκες, τα τεράστια (σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις) κοιτάσματα που βρίσκονται στην ζώνη νότιο Ιόνιο Πέλαγος-βόρειο Λιβυκό Πέλαγος- Καστελλόριζο-Κύπρος- ακτές Μέσης Ανατολής καθίστανται επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος και ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων και των μικρότερων περιφερειακών δυνάμεων.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Σχετικά με την ιστορική σειρά του Σκάϊ για την Ελληνική Επανάσταση του 1821

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου

Το Ελληνικό έθνος δεν είναι πρόσφατη κατασκευή αλλά εξελισσόμενη εθνολογική, πολιτισμική και γλωσσική πραγματικότητα από την εποχή του Ομήρου.

Η θεωρητική υπόθεση στην οποία βασίζεται η σειρά του Σκάϊ για την Ελληνική Επανάσταση είναι η γνωστή θεωρία της εθνογένεσης των Γκέλνερ-Χόμπσμπάουμ. Αυτή η θεωρία μπορεί να εμπεριέχει στοιχεία αλήθειας για τα νεώτερα ευρωπαϊκά έθνη, αλλά (όπως και οι ίδιοι οι δύο αυτοί  ιστορικοί παραδέχονται) δεν ισχύει για τα αρχαία έθνη όπως το Ελληνικό, το Ιουδαϊκό, το Κινέζικο κλπ.

Στο επιστημονικό μου σύγγραμμα ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ, το οποίο κυκλοφόρησε πέρυσι από τις εκδόσεις Παπαζήση και ήδη έχει πραγματοποιήσει επανειλλημμένες ανατυπώσεις, αποδομώ με επιστημονικά επιχειρήματα και διεθνή βιβλιογραφία (ακόμη και τουρκική) την απόπειρα γνωστών Ελλήνων πανεπιστημιακών (Βερέμης, Ρεπούση κλπ.) να εφαρμόσουν αυτήν την θεωρία στην Ελληνική Ιστορία και να αποδείξουν ότι το Ελληνικό Έθνος είναι «κατασκευή της νεωτερικότητας». Αποδεικνύω δε ότι αυτές οι προσπάθειες πανεπιστημιακών, διανοουμένων κλπ. ,που προβάλλονται ως προοδευτικοί και σύγχρονοι, προκύπτουν από στερεότυπα, ιδεολογικές εμμονές, άκριτη μεταφορά ξένων σχημάτων και απουσία σοβαρής έρευνας, και όχι από τις πηγές και την ιστορική πραγματικότητα.

Επειδή οι αναγνώστες του διαδικτύου, και κυρίως οι κάτω των σαράντα ετών, κατά κανόνα προσεγγίζουν την επιστήμη και την  βιβλιογραφία μέσω της οθόνης του υπολογιστή τους, θεωρώ σκόπιμο να «ανεβάσω» μέρος του βιβλίου μου στις έγκυρες ιστοσελίδες με τις οποίες συνεργάζομαι, ώστε οι  ενδιαφερόμενοι να αντλήσουν επιστημονικά επιχειρήματα κατά των εθνομηδενιστών και η όλη συζήτηση να μεταφερθεί από το ιδεολογικό στο επιστημονικό πεδίο. Εκεί, οι διάφορες θεωρίες που αποσκοπούν στον εκμηδενισμό της εθνικής μας ιστορίας και συνείδησης καταρρέουν αμέσως λόγω έλλειψης επαφής με την ιστορική πραγματικότητα και τις πηγές, και αποκαλύπτεται η καθαρά ιδεολογική τους φύση και οι σκοπιμότητες που τις υποκινούν.

Παραθέτω λοιπόν το πρώτο μέρος του βιβλίου μου,και συγκεκριμένα τις σελίδες 13 έως 76, με την προτροπή στους φίλους αναγνώστες να αγοράσουν και να διαβάσουν ολόκληρο το βιβλίο (προς αποφυγήν παρεξηγήσεων σημειώνω ότι έχω παραχωρήσει τα συγγραφικά μου δικαιώματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς). Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Παρουσίαση του βιβλίου του Μελέτη Μελετόπουλου «Το Ζήτημα του Πατριωτισμού» από τον Αναστάσιο Πεπονή

Κύριο χαρακτηριστικό του βιβλίου του Μελέτη Μελετόπουλου που παρουσιάζομε σήμερα είναι οι ξεκάθαρες τοποθετήσεις και οι απερίφραστες αντιπαραθέσεις. Ο συγγραφέας, στην αντιπαράθεσή του, δεν περιορίζεται στη διατύπωση των δικών του θέσεων και απόψεων αλλά τις τεκμηριώνει. Το βιβλίο είναι προϊόν στοχασμού, αλλά και συστηματικής έρευνας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Βιβλιοκρισία του νέου βιβλίου του Βασίλειου Μαρκεζίνη με τίτλο “ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”,ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Α.ΛΙΒΑΝΗ

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Δημοσιεύθηκε την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Στο εξώφυλλο του νέου βιβλίου του Βασιλείου Μαρκεζίνη,απεικονίζεται σε τέσσερις διαδοχικές φάσεις η σταδιακή αποκόλληση της Ευρασιατικής από την Αμερικανική πλάκα,που συνάδει και με τον υπότιτλο του εξωφύλλου: «Στα πλαίσια της βαθμιαίας ανεξαρτητοποίησης της Ευρώπης από τις ΗΠΑ».Η κεντρική πράγματι γεωπολιτική υπόθεση εργασίας,εντός της οποίας ο συγγραφέας εντάσσει τον συνολικό του προβληματισμό γιά την πορεία της χώρας μας,είναι η αποδυνάμωση της αμερικανικής κοσμοκρατορίας και η ανάγκη αναδιατύπωσης του δόγματος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε εντελώς νέα βάση. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Ελλάδα σε γεωστρατηγικό κενό

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Δύο είναι οι συνθήκες που διατήρησαν μέχρι σήμερα ενεργό το γεωστρατηγικό ενδιαφέρον των ΗΠΑ και της Δύσης γενικώτερα για την Ελλάδα: α) ο φόβος  της ρωσσικής γεωπολιτικής επέκτασης προς την Μεσόγειο και β) η στρατηγική ασφάλεια του Ισραήλ.Αυτοί οι δύο παράγοντες προϋπέθεταν, κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, την ακεραιότητα αφ’ενός, τον πλήρη έλεγχο αφ’ετέρου του Ελληνικού κράτους από το ΝΑΤΟ. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα αδιέξοδα της Νεο-Οθωμανικής Φαντασίωσης

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Σε προηγούμενο άρθρο μου (www.doureios.gr και www.antibaro.gr , 9 Νοεμβρίου 2009, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΝΕΟ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ) είχα  υποστηρίξει ότι βασική επιδίωξη της Τουρκίας είναι η προώθηση της ηγεμονίας της ή έστω της συμμετοχής της σε πολλαπλά ταυτοχρόνως επίπεδα.  ΄Εγραφα για την « νεο-οθωμανική φαντασίωση της ΄Αγκυρας, που προβλέπει την επέκταση της κυριαρχίας της στην περιοχή από τον Ατλαντικό μέχρι την Δυτική Κίνα. Στην μεν Ευρώπη, η Τουρκία θέλει να  εισέλθει ηγετικά, με την αυτοπεποίθηση της αυξανόμενης δημογραφίας της,και ως εκφραστής και υπερασπιστής των ευρωμουσουλμανικών κοινοτήτων. Στην δε Ασία ως ηγέτις του αραβικού κόσμου και του Ισλάμ. Γι’αυτό και επέλεξε την προσέγγιση με το Ιράν και την ανοιχτή σύγκρουση με το Ισραήλ, ώστε να καταλάβει την θέση του ηγεμόνα του παγκόσμιου χαλιφάτου». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η προετοιμασία της μικρασιατικής καταστροφής

Του Γιώργου Κοντογιώργη*

Η μικρασιατική καταστροφή έχει επικρατήσει να ερμηνεύεται ως ένα αυτοτελές επεισόδιο της νεοελληνικής ιστορίας, σημαντικό οπωσδήποτε, αφού σημάδεψε το τέλος του μικρασιατικού ελληνισμού. Γι αυτό και οι ερμηνείες της επικεντρώνονται στις ευθύνες των πολιτικών και στρατιωτικών πρωταγωνιστών που διαχειρίσθηκαν την υπόθεση, στο εφικτό και στο σκόπιμο του εγχειρήματος, στην αξιολόγησή του υπό το πρίσμα της πολιτικής των Δυνάμεων (ως ιμπεριαλιστικό/αποικιακό) ή της αρχής των εθνοτήτων κλπ.

Σε ό,τι με αφορά θα υποστηρίξω πως οι ρίζες της μικρασιατικής καταστροφής ανάγονται στις σταθερές που δημιουργήθηκαν από τις απαρχές της συγκρότησης του νεοελληνικού κράτους, ενώ οι ιδεολογικές και πραγματολογικές της προεκτάσεις, δεσπόζουν και σήμερα, στην πολιτική και διανοητική ζωή του τόπου. Θα επιχειρήσω να καταδείξω ότι η μικρασιατική καταστροφή υπήρξε το αποτέλεσμα του τρόπου της απελευθέρωσης και, κατ’επέκταση, της συγκρότησης του νεοελληνικού κράτους υπό το πρίσμα πραγματικοτήτων που δεν προσιδίαζαν στα ποιοτικά χαρακτηριστικά και τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας της εποχής. Γεγονός που έμελλε αναπόφευκτα να το μεταβάλει από κράτος, διαχειριστή της ελευθερίας της ελληνικής κοινωνίας, σε κράτος νομέα του εθνικού συμφέροντος, δηλαδή σε κράτος πολιτικής κατοχής. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κύπρος, Κεμάλ και Κεκτημένο

Του Αιμίλιου Κωστόπουλου*

Αμφίβολα αποφασιστική στάση επέδειξε η Κυπριακή Δημοκρατία κατά τις διαπραγματεύσεις για τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, κατορθώνοντας και προτιμώντας να ασκήσει το λεγόμενο μικρό βέτο, δηλαδή να παγώσει ακόμα περισσότερα κεφάλαια στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας.

Αναρωτιέται κανείς αν κάτι στις ευρωτουρκικές πολιτικές σχέσεις μπορεί να γλιτώσει τελικά την κατάψυξη. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πολιτικά Δικαιώματα στους Μετανάστες

Του Όθωνος Ιακωβίδη*

Άνοιξε μεγάλη δημόσια συζήτηση, με την κατάθεση του νομοσχεδίου περί «πολιτικής συμμετοχής ομογενών και αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα και μακροχρόνια στην Ελλάδα» που έφερε «προς διαβούλευση» η παρούσα κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Το πνεύμα του νομοσχεδίου, εκπορεύεται και στοχεύει στην κατεύθυνση εμπέδωσης της πολυπολιτισμικότητας, και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Ελληνική κοινωνία, όπως έχει αυτή έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια.

Η «πολυπολιτισμικότητα», (όπως παλαιότερα και ο «Διεθνισμός») δεν είναι, γενικώς, μία κακή επιλογή. Ούτε, βέβαια, η νομοθέτηση κανόνων που  διασφαλίζουν τα «ανθρώπινα δικαιώματα» είναι κακή επιλογή, για οποιονδήποτε άνθρωπο, σε κάθε γωνία της Γής, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

PERRY ANDERSON: « Οι διαιρέσεις της Κύπρου» – Από την αποικιοκρατία στο σχέδιο Ανάν.

Του Σπύρου Κουτρούλη*

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ  το βιβλίο του PERRY ANDERSON  «οι  Διαιρέσεις της Κύπρου »σε μετάφραση του Κ.Ράπτη .

Ό  Π. ANDERSON   διηύθυνε  επί χρόνια τη βρετανική  «Επιθεώρηση της Νέας  Αριστεράς  »  (  New Left Review) .Διδάσκει Ιστορία και Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες. Ανάμεσα  στα  έργα του , που έχουν εκδοθεί  στα ελληνικά είναι : «Ο  δυτικός μαρξισμός »  (Εκδ.Κέδρος , Μετ.Α.Ζάννα ) και   «Το Απολυταρχικό κράτος » (Εκδ.Οδυσσέας , μετ.Ελ.Αστερίου ). Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ

ottoman_empireΤου Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Σε επίσκεψή του στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου,ο ευρωδιαπραγματευτής της Τουρκίας Ε.Μπαγίς,σύμφωνα με τον ημερήσιο τύπο(6-11-09),επεσήμανε τον ιδιαίτερο ρόλο της Τουρκίας ως πηγής εμπνεύσεως όχι μόνον για τους μουσουλμάνους,αλλά και για τους πληθυσμούς χωρών όπως η Ινδία,η Κίνα και τα αφρικανικά κράτη(!). Στοιχειοθετείται έτσι πλήρως η νεο-οθωμανική φαντασίωση της ΄Αγκυρας, που προβλέπει την επέκταση της κυριαρχίας της στην περιοχή από τον Ατλαντικό μέχρι την Δυτική Κίνα. Στην μεν Ευρώπη, η Τουρκία θέλει να  εισέλθει ηγετικά, με την αυτοπεποίθηση της αυξανόμενης δημογραφίας της,και ως εκφραστής και υπερασπιστής των ευρωμουσουλμανικών κοινοτήτων. Στην δε Ασία ως ηγέτις του αραβικού κόσμου και του Ισλάμ.Γι’αυτό και επέλεξε την προσέγγιση με το Ιράν και την ανοιχτή σύγκρουση με το Ισραήλ,ώστε να καταλάβει την θέση του ηγεμόνα του παγκόσμιου χαλιφάτου.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΩΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΥΝΑΜΗ: Ανάγκη νέας ελληνικής προσέγγισης

*turkey_flag_mapΤου Δημήτρη Κάζη

H Τουρκία ανταποκρινόμενη στις απαιτήσεις και τις εξελίξεις του διεθνούς περιβάλλοντος, τα τελευταία χρόνια έχει αναπτύξει ένα νέο δόγμα εξωτερικής πολιτικής δίνοντας έμφαση στον περιφερειακό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει. Με τη νέα, ανεξάρτητη προσέγγιση που ακολουθεί στην εξωτερική πολιτική, η Τουρκία έχει κάνει εμφανή τη φιλοδοξία της να θέσει η ίδια την πολιτική ατζέντα για τη δική της περιοχή. Σύμφωνα με τη νέα κυβέρνηση του ΑΚΡ και του αρχιτέκτονα του νέου δόγματος Αχμέτ Νταβούτογλου – ανώτατου σύμβουλου εξωτερικής πολιτικής και υπουργού Εξωτερικών από τον Μάιο του 2009 – η Τουρκία βρίσκεται στη μοναδική θέση να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό ρόλο στη διεθνή πολιτική, λόγω των αλληλοεπικαλυπτόμενων γεωπολιτικών γραμμών που ενώνουν Ευρώπη – Ασία και της πολιτιστικής συγγένειας της με τους ανατολικούς και νότιους γείτονες της Ε.Ε, καθώς και με την ίδια την Ε.Ε. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ποιες νόμιμες διεκδικήσεις μπορεί να αντιτάξει η Ελλάδα στον τουρκικό αναθεωρητισμό

sophia1Άρθρο του Μελέτη Μελετόπουλου, προέδρου των Δημοκρατικών στην Ελευθεροτυπία

Η Ελλάδα, μέλος του ευρωπαϊκού κόσμου, οφείλει να σέβεται τη διεθνή νομιμότητα και τις διακρατικές συμφωνίες και συμβάσεις, να υποστηρίζει την αρχή της καλής γειτονίας και της ειρηνικής συμβίωσης.

Ταυτόχρονα, οφείλει να προασπίζει μέχρι κεραίας την εθνική της κυριαρχία. Αυτή είναι η στάση ενός σύγχρονου κυρίαρχου κράτους.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα ζωτικά θέματα εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας θα κρίνουν την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου

Η νοτιοανατολική Ευρώπη περί το 1340

Η νοτιοανατολική Ευρώπη περί το 1340

*Του Μελέτη Μελετόπουλου

Επειδή τα γεωπολιτικά δεδομένα παραμένουν διαχρονικά αμετάβλητα, το μόνιμο πρόβλημα της Ελλάδας από την εποχή του Ομήρου είναι η θέση της. Που την καθιστά ευάλωτη σε εξωτερικές πιέσεις από τα τέσσαρα σημεία του ορίζοντα. Επομένως, το βασικό ζήτημα στην Ελλάδα είναι η συνεχής αντίσταση και ικανότητα αντιμετώπισης, με πολιτικά ή στρατιωτικά μέσα, των εισβολών, επεκτατισμών, αμφισβητήσεων που προέρχονται από γειτονικούς λαούς. Αποτέλεσμα: οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις κρίνονται πρωτίστως από τα εθνικά θέματα, δηλαδή την ικανότητα της εκάστοτε Ελληνικής ηγεσίας να προασπίσει την εθνική ανεξαρτησία.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ένας σύντομος απολογισμός της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής

*Του Δημήτριου-Ανδρέα  Νεζερίτη

Την δεκαετία του ’70, ο τότε Πρωθυπουργός Κ.Κ., ερωτώμενος για την κατάσταση στην Ελλάδα, συνήθιζε να απαντά  «Έξω πάμε καλά». Σήμερα δεν έχουμε ούτε αυτή τη παρηγοριά.

Και είναι πραγματικά εντυπωσιακό το γεγονός ότι, παρόλο που οι μεγάλες επιλογές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής δεν αμφισβητούνται πια από την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού πολιτικού κόσμου, η ομοψυχία αυτή δεν μεθερμηνεύεται σε ενιαία δράση για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη προώθηση των ελληνικών συμφερόντων. Αντίθετα, είναι εντυπωσιακό πόσο λίγο δεκτικοί είναι οι τρίτοι στα επιχειρήματα για το δίκαιο πολλών ελληνικών θέσεων, τις φορές που αυτά προβάλλονται. Δεν έχουμε παρά να κάνουμε ένα σύντομο απολογισμό. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

H «πατρική διδασκαλία» του Χ. ΓΙΑΝΝΑΡΑ

eu-turkeyΤου Σπύρου Κουτρούλη*

Με δυο επιφυλλίδες, που δημοσιεύθηκαν στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» στις 30.8.2009 και στις 6.9.2009, ο καθηγητής Χ. Γιανναράς προβάλλει ως μοναδική λύση για τον νέο-ελληνισμό, την υποταγή στον νέο-οθωμανισμό.

Σε ένα λόγο πλήρη αντιφάσεων και λογικών αδιεξόδων, που άλλοτε επιτίθεται στα μειωμένα πατριωτικά αντανακλαστικά της ελληνικής εκπαίδευσης και στις αδυναμίες των ελληνικών ένοπλων δυνάμεων και άλλοτε κατηγορεί τους «εθνικιστές κοραϊκούς που συγκροτούν το σημερινό πολιτικό σύστημα » καταλήγει στο παράδοξο συμπέρασμα : « Η Δύση διεκδικεί τη συνέχεια του αρχαιοελληνικού κληροδοτήματος, η Τουρκία τη συνέχεια του Βυζαντίου. Η υπαγωγή του σημερινού Ελλαδισμού υπό την οθωμανική επιρροή με παράλληλη τη μετοχή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα ήταν ίσως η τελευταία ευκαιρία να επανέλθει, με ενεργό μετοχή, στο ιστορικό γίγνεσθαι ο Ελληνισμός».

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου και η ρωσική παρουσία στα Βαλκάνια

* Του Φάνη Μαλκίδη

Το ιστορικό πλαίσιο

Μπορεί στο παρελθόν τα Βαλκάνια να είχαν μεγάλη σημασία για τη Ρωσία ή/και την ΕΣΣΔ, όμως ποτέ αυτή η σημασία δεν είχε το ειδικό βάρος, τη μεγάλη γεωστρατηγική αξία, όσο σήμερα. Η παρουσία της Ρωσίας στα Βαλκάνια ξεκινά με το συμβολισμό περισσότερο, παρά με την ουσία που εμπεριέχουν τα «Ορλωφικά», συνεχίζεται με την κρίσιμη Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, η οποία ανέδειξε τις οικονομικές παραμέτρους αυτής της παρουσίας, και κορυφώνεται με τις παρεμβάσεις της ΕΣΣΔ το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, σε μία σειρά από κράτη της βαλκανικής περιοχής (Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία, Βουλγαρία). Μάλιστα, αυτές οι παρεμβάσεις απέκτησαν ιδιαίτερη σημασία και αξία, αφού η περιοχή αποτέλεσε τον κύριο βραχίονα της ψυχροπολεμικής πολιτικής της ΕΣΣΔ, σε σχέση, πολλές φορές, και με την Ελλάδα.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Μερικές αλήθειες για το Κυπριακό

*Του Μελέτη Μελετόπουλου

images1.Η διαιωνιζόμενη εδώ και τριανταέξι χρόνια συζήτηση για την επίλυση του Κυπριακού εμπεριέχει μία θεμελιώδη αντίφαση: η Ελληνική (Ελληνοκυπριακή-Ελλαδική) πλευρά επιδιώκει «δίκαιη και βιώσιμη λύση», εξυπονοώντας την επιστροφή στην προ του 1974 κατάσταση. Αυτή όμως η επιθυμία αγνοεί το τετελεσμένο της τουρκικής εισβολής και κατοχής, και το εξ αυτού γεγονός ότι η Τουρκία αποκλείεται να επιστρέψει με διαπραγματεύσεις όσα κατέλαβε διά των όπλων. Εκτός αν της προσφερθούν περισσότερα από αυτά που έχει σήμερα, δηλαδή αν της προσφερθεί ο έλεγχος ή συν-έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου, όπως εμμέσως προέβλεπε το Σχέδιο Ανάν. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

H Eλλάδα, η Τουρκία και το Ανατολικό Ζήτημα

sofia3

Η Τουρκία παραμένει στην κορυφή της ειδησεογραφίας, με τις αδιάκοπες κινήσεις αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας στο Αιγαίο. Η ατμόσφαιρα στο Αιγαίο ηλεκτρίζεται καθημερινά από τις δεκάδες υπερπτήσεις τουρκικών αεροπλάνων πάνω από ελληνικό εθνικό χώρο, ενώ ήδη ξεκίνησε η ερευνητική αποστολή τουρκικού πλοίου που ψάχνει για πετρέλαιο σε περιοχές της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας. Την ίδια ώρα ένας από τους πλέον έγκυρους Έλληνες ανταποκριτές στις ΗΠΑ αποκαλύπτει «πράγματα και θαύματα» που περιέχονται σε απόρρητο έγγραφο, το οποίο πιστοποιεί την μεγάλη αλλαγή στην σχέση ΗΠΑ – Ελλάδας, με τις ευλογίες μεγαλο-οικονομικών παραγόντων οι οποίοι εμπλέκονται με τους αγωγού γαιανθράκων, μεταξύ των οποίων και ο Τζωρτζ Σόρος, όπως αποκαλύπτει χωρίς περιστροφές η Ελευθεροτυπία.

Σε αυτό το κλίμα, η ανάλυση που ακολουθεί παραμένει επίκαιρη, θέτοντας τα κεντρικά στρατηγικά ερωτήματα της σχέσης της Ελλάδας με την Τουρκία και αναπτύσσοντας τεκμηριωμένο προβληματισμό για το ποια θα πρέπει να είναι η τοποθέτηση της Ελλάδας στις μεγάλες γεωπολιτικές εξελίξεις της εποχής.

____________________________________________

Του Μελέτη Μελετόπουλου *

Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Μπάρακ Χουσεϊν Ομπάμα στην Τουρκία στις αρχές του 2009 και οι δηλώσεις του στο τουρκικό κοινοβούλιο τροφοδότησαν μία σειρά γεωπολιτικών υποθέσεων. Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι η Αμερικανική εξωτερική πολιτική προσανατολίζεται στον τερματισμό του ατυχούς δεκαετούς Πολέμου των Πολιτισμών. Και σκοπεύει, προκειμένου να το επιτύχει, να πραγματοποιήσει την προσέγγιση με το Ισλάμ όχι μόνον με την άφθαρτη προσωπικότητα ενός νέου προέδρου με θρυλούμενες μουσουλμανικές καταβολές και αραβικό όνομα, αλλά και με την βοήθεια μίας ισχυρής μουσουλμανικής μεν αλλά συμμάχου της Δύσης χώρας, δηλαδή της Τουρκίας. Η Τουρκία, εν ολίγοις, καλείται από τις ΗΠΑ να λειτουργήσει ως μηχανισμός πρόσβασης της αμερικανικής πολιτικής στον αραβομουσουλμανικό κόσμο.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το μεγάλο δίλημμα του ελληνικού πολιτικού συστήματος

ελληνικά τανκς στο πεδίοΤου Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Η συνεχής, κλιμακούμενη και ήδη εκτός ορίων τουρκική στρατιωτική πίεση στο Αιγαίο θέτει στο πολιτικό σύστημα της χώρας το εξής σοβαρό και αναπότρεπτο δίλημμα: ένοπλη άμυνα στην επόμενη πιθανή τουρκική όχι πια αμφισβήτηση αλλά καταπάτηση της Ελληνικής εθνικής κυριαρχίας ή παραχώρηση εθνικού εδάφους, αέρα ή θάλασσας με «νομικά» επενδεδυμένο τρόπο, που θα αποτελεί πολύ απλά συγκεκαλυμμένη ή και απροκάλυπτη εθνική μειοδοσία.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: