Δούρειος Ίππος

Ιστοχώρος πολιτικής ανάλυσης και διαλόγου

Category Archives: Νέα Μεταπολίτευση

ΤΟ ΨΕΥΔΟΔΙΛΗΜΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

* Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου,

Μπροστά στην κάλπη της 6ης Μαϊου, οι ψηφοφόροι θα αντιμετωπίσουν ένα τεχνητό δίλημμα: το δίλημμα μεταξύ «φιλομνημονιακών» και «αντιμνημονιακών» πολιτικών δυνάμεων. Αυτό το δίλημμα το έχει κατασκευάσει το καταρρέον πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης, για να επανασυσπειρώσει το αγανακτισμένο εκλογικό σώμα.

Το δίλημμα όμως αυτό είναι πλαστό. Διότι τόσο οι πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν το μνημόνιο (ΠΑΣΟΚ του Ευ. Βενιζέλου, Νέα Δημοκρατία του Α. Σαμαρά, Δημοκρατική Αριστερά του Φ. Κουβέλη, Δράση του Στ. Μάνου, Δημοκρατική Συμμαχία της Ντ. Μπακογιάννη) όσο και οι λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις (Ανεξάρτητοι Έλληνες του Π.Καμένου, Σύριζα, Κομμουνιστικό κόμμα) ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΗΤΡΑ, δηλαδή τα άλλοτε κόμματα εξουσίας της τελευταίας τριακονταπενταετίας και τα συμπληρώματά τους. Εμφορούνται ΟΛΑ από την ίδια παλαιοκομματική  λογική, που οδήγησε την χώρα στην παρακμή και στην αποσύνθεση. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Ο εχθρός του λαού

Γράφει ο Mελέτης Η. Μελετόπουλος*

Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε προφανή δυσαρμονία με το λαϊκό αίσθημα. Η εμπιστοσύνη της κοινωνίας προς τα κόμματα έχει καταρρεύσει. Το κοινωνικό συμβόλαιο διαρρηγνύεται βίαια.

Η  κυβέρνηση, αφού κατέκτησε την εξουσία με ένα πελώριο ψεύδος («λεφτά υπάρχουν»), έχει στραφεί με μανία εναντίον της κοινωνίας, την οποία κατακρεουργεί  προκειμένου να περισώσει τα ολιγαρχικά της προνόμια. Η άγρια φορολογική επιδρομή, που αναιρεί την ίδια την έννοια της μικρομεσαίας ιδιοκτησίας, είναι το υποκατάστατο της περικοπής δαπανών. Η τρόϊκα δεν ζήτησε φορολογική εξόντωση των μικρών και μεσαίων στρωμάτων, των επιχειρήσεων και των ιδιωτών, η κυβέρνηση την επέλεξε, αρνούμενη να προβεί σε οιαδήποτε σοβαρή περικοπή δαπανών. Αλλά περικοπή δαπανών σημαίνει κλείσιμο των κομματικών εκτροφείων των ΔΕΚΟ, μείωση των υπέρογκων απολαυών των χρυσοκάνθαρων δημοσίων υπαλλήλων, κλείσιμο κάποιων από τα 25(!) πανεπιστήμια όπου βολεύθηκαν οι φίλοι των κομμάτων εξουσίας (και της ψευδοανανεωτικής αριστεράς), σημαίνει περικοπή της κρατικής επιχορήγησης στα κόμματα, κατάργηση των προνομίων της ολιγαρχίας και φυσικά είσπραξη του φόρου από μεγαλοσχήμονες διαπλεκόμενους ολιγάρχες,  φίλους των πολιτικών της Μεταπολίτευσης.  Όχι μόνον αυτά δεν έγιναν, αλλά σύμφωνα με την τελευταίας έκθεση της Τραπέζης Ελλάδος, το τελευταίο εξάμηνο η κυβέρνηση αύξησε τις δαπάνες και προσέλαβε 24.000 δημοσίους υπαλλήλους(!).

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αστυνομία και Κοινωνία

Του Ραφαήλ Καλυβιώτη*

Η αντιμετώπιση της αστυνομίας αλλά και γενικότερα των αστικών θεμελίων μίας κοινωνίας αποκαλύπτει με ιδιάζοντα τρόπο την σχέση μεταξύ κράτους και κοινωνίας.

Κατά την τόσο πολυσυζητημένη μεταδικτατορική περίοδο, δηλαδή μία περίοδο ισχυρών πολιτικοκοινωνικών αλλαγών, η δυσαρέσκεια της κοινωνίας γιγαντώνεται προοδευτικώς και εκφράζεται με αντίθεση στις συμβολικές προεκτάσεις της πολιτικής. Καθώς δε, η διαφθορά στην Ελλάδα απετέλεσε επαγγελματικό άθλημα των εκάστοτε πολιτικών ηγεσιών, υπό το βάρος ενός σκανδαλώδους τύπου που κερδοσκοπούσε από τα ιδιωτικά σκάνδαλα και λίγο ασχολείτο με την ουσία της πολιτικής, η ευρεία δυσαρέσκεια έχει τραυματίσει σοβαρά την ποιότητα και το επίπεδο νομιμοποιήσεως της αστικής Δημοκρατίας της χώρας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Η χρεωκοπία της Ελλάδας και η έλευση του μηχανισμού της Τρόϊκας οδήγησαν αναγκαστικά σε αποκάλυψη πληθώρας στατιστικών στοιχείων σχετικά με το εύρος,την δομή και την ποιότητα του δημόσιου τομέα.Σήμερα διαθέτουμε πληρέστερη εικόνα,και επομένως μπορούμε να εξαγάγουμε ασφαλέστερα συμπεράσματα.

Ένα βασικό συμπέρασμα είναι ότι η δομή της πολιτικής,της οικονομίας, της κοινωνίας και συνολικά του κράτους της Μεταπολίτευσης παρουσιάζει τεράστιες ομοιότητες με το σοβιετικό μοντέλο,και μάλιστα αυτό της ύστερης περιόδου του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Επιστροφή στο 1946;

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Το 1946, ενώπιον του Ελληνικού λαού, ετέθη το δίλημμα μεταξύ της αστικής δημοκρατίας (με όλα τα ελαττώματα μίας βασιλευομένης, αυταρχικής, πελατειακής και φαυλοκρατικής αστικής δημοκρατίας βαλκανικού τύπου) και του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού. Μαζικά και ξεκάθαρα, το εκλογικό σώμα επέλεξε την πρώτη. Επειδή το ΚΚΕ δεν συμβιβάσθηκε με την απόφαση του Ελληνικού λαού, χρειάστηκε και ένας τριετής εμφύλιος πόλεμος για να αποτραπεί η μετατροπή της Ελλάδας σε κομμουνιστική δικτατορία. Η Αριστερά πλήρωσε την επιλογή της, όπως ήταν αναμενόμενο, με την πολιτική της δίωξη και απομόνωση επί δεκαετίες. Ταυτόχρονα, όμως, εγκαθιδρύθηκε σκληρό κατασταλτικό αντικομμουνιστικό καθεστώς, τουλάχιστον μέχρι το 1974. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Νέο Σύνταγμα, Νέο Πολίτευμα

vouliΤου Κώστα Λυντέρη*

Ως Έλληνες Πολίτες, κουβαλώντας στις φλέβες μας την κύηση αλλά και τη γέννηση της Δημοκρατίας που φώτισε την Αρχαία Ελάδα και μεταλαμπαδεύτηκε σε ολόκληρο τον κόσμο, αισθανόμαστε την ανάγκη και το χρέος να την υπερασπισθούμε και να τη διασφαλίσουμε απ’ ό,τι την εξευτελίζει και την καταλύει. Διότι πραγματικά τίποτα στις μέρες μας δε θυμίζει Δημοκρατία και τίποτα την Πολιτεία που οραματίστηκαν ο Πλάτων κι ο Αριστοτέλης.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ριζική πολιτική μεταρρύθμιση με δημοκρατικές διαδικασίες

ΓουδήΆρθρο του Μελέτη Μελετόπουλου* που αναδημοσιεύευται από την Ελευθεροτυπία (14.7.2009)

Η επανάσταση στο Γουδί (15-8-1909) παραμένει στην ιστορική συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας το ορόσημο της μεγάλης ανατροπής που σάρωσε τον φαύλο παλαιοκομματισμό του 19ου αιώνα και έφερε στο προσκήνιο μια νέα γενιά πολιτικών, με σημαντικότερο τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

Απότοκα αυτής της ανατροπής υπήρξαν ο εκσυγχρονισμός του κράτους και των θεσμών, η εγκαθίδρυση σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος, η θεμελίωση της οικονομικής ανάπτυξης, η ανάκτηση της εθνικής αυτοπεποίθησης και αξιοπρέπειας, η δυναμική συμμετοχή στους Βαλκανικούς Πολέμους και ο διπλασιασμός της ελληνικής επικράτειας. Καταλυτικό στοιχείο του κινήματος στο Γουδί υπήρξε η πάνδημη συμμετοχή του λαού και ο αναίμακτος χαρακτήρας του (αξίζει να σημειωθεί ότι η τεράστια αυτή τομή πραγματοποιήθηκε χωρίς να καταλυθεί καν η κοινοβουλευτική διαδικασία).

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το μεγάλο δίλημμα του ελληνικού πολιτικού συστήματος

ελληνικά τανκς στο πεδίοΤου Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Η συνεχής, κλιμακούμενη και ήδη εκτός ορίων τουρκική στρατιωτική πίεση στο Αιγαίο θέτει στο πολιτικό σύστημα της χώρας το εξής σοβαρό και αναπότρεπτο δίλημμα: ένοπλη άμυνα στην επόμενη πιθανή τουρκική όχι πια αμφισβήτηση αλλά καταπάτηση της Ελληνικής εθνικής κυριαρχίας ή παραχώρηση εθνικού εδάφους, αέρα ή θάλασσας με «νομικά» επενδεδυμένο τρόπο, που θα αποτελεί πολύ απλά συγκεκαλυμμένη ή και απροκάλυπτη εθνική μειοδοσία.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η πονηρή και η δημοκρατική νοοτροπία των Ελλήνων

pnyxΤου Δημοσθένη Κυριαζή*

Στους  ανθρώπους που έζησαν και ζουν σε αυτόν εδώ τον τόπο έχουν αναπτυχθεί  σε μεγάλο βαθμό, σε μεγαλύτερο από αυτόν των άλλων λαών, δύο σημαντικά και αντιφατικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα: Η πονηρή νοοτροπία και η δημοκρατική νοοτροπία.

Η πονηρή νοοτροπία

Στα λεξικά της Ελληνικής Γλώσσας ως πονηρή νοοτροπία, ως πονηριά, ορίζεται: «Η ικανότητα κάποιου να επιτυγχάνει τον στόχο του με τεχνάσματα συχνά  όχι τίμια, που περιέχουν δόλο, εξαπάτηση, παραπλάνηση»[1].

  Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κουβαλώντας εις πέρας την αυγή του ‘21

delacroixTου Αιμίλιου Kωστόπουλου*

Στην αυγή της καινούργιας χιλιετίας, είναι δυνητικά αμέτρητες οι προκλήσεις που ανοίγονται για τον Ελληνισμό. Δεδομένου ότι το σύγχρονο ελληνικό κράτος δείχνει εμφανή σημάδια ταχείας και αμετάκλητης κατάρρευσης, επείγει να αναζητηθεί μια φόρμουλα εξόδου από την ποικιλώνυμη κρίση. Φυσικά, η ελπιδοφόρος μεταστροφή του Ελληνισμού από την άβυσσο προς την πρόοδο δεν αποτελεί στο ελάχιστο μονάχα ζήτημα τεχνικού καθαρά χαρακτήρα, άρα εδώ ο όρος φόρμουλα δεν υποδηλώνει καθόλου συνταγή σίγουρης επιτυχίας, όσο θα ήθελε να υπενθυμίσει ότι ο λόγος είναι στην Ελλάδα εκλιπών ως παράμετρος της πολιτικής σκέψης και δράσης: ο απολογισμός, για παράδειγμα, είναι μια κρίσιμη και φανερά παραγνωρισμένη πολιτική μέθοδος. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: